20 Νοέμβριος 2009

λέτε να μας χωρήσουν έτσι;

Δήμος 1: Δερβενοχωρίων, Οινοφύτων, Σχηματαρίου, Τανάγρας.
Δήμος 2: Θηβαίων, Πλαταιών, Βαγίων, Θίσβης.
Δήμος 3: Θεσπιέων, Αλιάρτου, Ορχομενού, Ακραιφνίας.
Δήμος 4: Κορώνειας, Λεβαδέων, Χαιρωνείας, Κυριακίου.
Δήμος 5: Αραχόβης, Δαύλιας, Διστόμου, Αντικύρας.


Ε ρε γλέντια!!!!

Ιστορίες της ελιάς

Νοέμβριος του 1971

Μήνας που πρέπει να μαζωχτούν οι ελιές. Ετοιμασίες: λιόπανα, χτένια, κοφίνια, τσουβάλια και φυσικά χέρια εργατικά.
Οικογένειες από τα χωριά της Ευρυτανίας και της Καρδίτσας κατασκηνώνουν στο χωριό για να εξασφαλίσουν το λάδι της χρονιάς.
Τόπος διαμονής το γαλατάδικο. Όταν έκλεινες εργάτες, ουσιαστικά είχες όλη την οικογένεια. Δουλειά από το πρωί μέχρι το βράδυ. Τάϊσμα μεσημέρι – βράδυ.
Εδώ αρχίζει και η ιστορία μας.
Ο μπάρμπα Μήτσος, 55 χρόνια είχε πάνω του, αφέντης γερός του χωριού, φημίζεται για τα ξεστρατίσματά του. Η θεια Σοφιά κάτι έχει καταλάβει, κάτι τις έχουν μεταφέρει οι κουτσομπόλες του χωριού, Μαριώ και Τούλια, αλλά απόδειξη δεν έχει. Άσε που φοβάται και το Μήτσο της.
Αραιά και που έπεφτε και καμιά στο σβέρκο για να θυμάται ότι έχει άντρα.
Αυτός ο Νοέμβριος του 1971 είχε κάτι διαφορετικό.
Ήρθαν οι εργάτες και μαζί τους ήρθε η άνοιξη. Ήρθε η Λαμπρινή, 24 ετών και φεργάδα. Έλαμψε ο τόπος και έγινε συνωστισμός στην είσοδο του γαλατάδικου, για το που θα δουλέψει η Λαμπρινή και οι γονείς της.
Κάτι πήρε το αυτί του μπάρμπα Μήτσου στο καφενέ, αλλά όπως πάντα ήταν δύσπιστος και έπρεπε να δει με τα μάτια του.
Ξεκινάει λοιπόν βράδυ αργά και χτυπάει τη πόρτα του γαλατάδικου. Ανοίγει ο κυρ Βασίλης, γνωστός χρόνια στο χωριό.
- Ήρθα για εργάτες, του λέει ο Μήτσος
- Μα αφού έχεις τους περσινούς, του απαντά ο Βασίλης.
- Θέλω κι’ άλλους, λέει με ύφος επιτακτικό ο Μήτσος.

Ο κυρ Βασίλης κατάλαβε τι έφερε εδώ τον μπάρμπα και για τον πιλατέψει του λέει πως δεν έχει άλλους διαθέσιμους.
Ο Μήτσος θυμώνει και μπαίνει στο ψητό:
Θέλω νέους εργάτες. Μου είπαν πως έχει έρθει μια νια.
Έχει κλείσει αλλού μπάρμπα. Δεν μπορώ να τους γελάσω.
Τη θέλω του λέει ο Μήτσος και του δίνει 300 δραχμές.
Γούρλωσε τα μάτια ο κυρ Βασίλης. Πέντε τα είχε τα κουτσούβελα. Αρπάζει τις 300 και η Λαμπρινή την άλλη μέρα μαζί με τους γονιούς της, στη δούλεψη του μπάρμπα Μήτσου.
Η θεια Σοφιά, δεν έδωσε σημασία. Καλή χρονιά είναι. Εργάτες χρειαζόμαστε.
Όταν όμως ο μπάρμπα Μήτσος αντίκρισε τη Λαμπρινή και άκουσε αυτό το κελαριστό: Καλμέρα, τον έκοψε κρύος ιδρώτας. Μάργωσε. Είχε χρόνια να θυμηθεί τέτοιο ρυθμό στους κτύπους της καρδιά του. Δόλιες σκέψεις τον κυρίεψαν, αλλά επικράτησε η λογική. Μπάχου Μήτσο, κιο για σιουμ βόγκλ(κρατήσου Μήτσο, είναι πολύ μικρή), συλλογίστηκε.
Όταν ανέβηκε στο τρίποδο και κούνησε τα πισινά της, ζουρλάθηκε. Δεν μπορούσε να ελέγξει τις κινήσεις του.
Ποιος; Αυτός που είχε βατέψει γυναίκες και γυναίκες.
Όσο έβλεπε τη Λαμπρινή να κινείται, τόσο άναβε.
Η μάνα της κάτι πήρε χαμπάρι, αλλά δεν έδωσε σημασία. Η Λαμπρινή όμως κατάλαβε τη κάψα του και το εκμεταλλεύθηκε.
Άντε να σου βρούμε ένα καλό παιδί από το χωριό μας, έλεγε ο μπάρμπα Μήτσος.
Άμα είναι να φύγω από τη Καρδίτσα και μεσήλικα παίρνω, απαντούσε η αυτή.
Ο μπάρμπα Μήτσος δεν άντεξε. Εκεί που η Λαμπρινή έκανε χαμάδα( μάζευε τις πεσμένες ελιές), έρχεται δίπλα της και την ακουμπάει …κατά λάθος με το πόδι του.
Η μικρή αντί να τιναχθεί, χαμογελάει και του λέει: Μπάρμπα Μήτσο μη με ακουμπάς, γιατί φουντώνω και έχω τις ανάγκες μου. Γναικα είμαι και γω. Ξεράθηκε ο μπάρμπας. Το μόνο που δεν περίμενε να ακούσει. Αλλά η εμπειρία του και η κάψα του τις λένε: Λαμπρινή, ένα βράδυ στην αγκαλιά μου και θα σε κάνω χρυσή.
Γέλασε η μικρή και του λέει θα το σκεφτώ.
Ποιος τον πιάνει τώρα τον μπάρμπα. Που τον χάνεις, που τον βρίσκεις στο ίδιο δεντρί με τη μικρή.
Βλέπει σε κάποια στιγμή την όμορφη να πηγαίνει για την ανάγκη της και την ακολουθεί.
Δεν αντέχει άλλο. Πιστεύει πως η μικρή τον γουστάρει.
Της την πέφτει, αλλά για κακή του τύχη αυτή βάζει τις φωνές.
Παρατάνε τη δουλειά η μάνα της και η θεια Σοφιά και τρέχουν να δουν τι έπαθε το κορίτσι.
Βλέπουν εκεί τον μπάρμπα Μήτσο και μένουν αγάλματα. Η μόνη που δεν τάχασε ήταν η μικρή, που μόλις τις βλέπει, λέει: Αχ μάνα, τρόμαξα. Μη φάνκε πως πέρασε ένας πουντικός. Ευτυχώς έτριξε κιου μπάρμπας.
Πόσα εγκεφαλικά έπαθε ο μπάρμπας εκείνη τη στιγμή κανείς δεν έμαθε, αν και από εγκεφαλικό πήγε μετά από χρόνια.
Η θεια Σοφιά δαγκώθηκε. Αλλά δεν είπε τίποτα, γιατί φοβήθηκε το ξύλο.
Εκείνη τη χρονιά το λάδι πολύ, αλλά τα κέρδη λίγα για την οικογένεια του μπάρμπα Μήτσου.

Η Λαμπρινή όμως, γύρισε στο χωριό της έχοντας ετοιμάσει σε δέκα μέρες τη μισή τουλάχιστον προίκα της, ως αντάλλαγμα για τη σιωπή της.
Και σε αυτό συνέβαλε ο μπάρμπα Μήτσος.

17 Νοέμβριος 2009

Προϋποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή Οινοφύτων - Σχηματαρίου

6 Φεβρουαρίου 2010, Θήβα

Ημερίδα: «Προϋποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή Οινοφύτων - Σχηματαρίου»

Οργάνωση: ΤΕΕ ΠΤ Ανατολικής Στερεάς του ΤΕΕ
Χώρος: Συνεδριακό Κέντρο Δήμου Θηβών
Ώρα έναρξης: 10:00 πμ
Πληροφορίες:
Τμήμα Επιστημονικού και Αναπτυξιακού Έργου ΤΕΕ, τηλ. 210-3291252-4 ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: sci-work@central.tee.gr

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

12 Νοέμβριος 2009

Verba volant, scripta manent*

Τι μας είπε ο Δήμαρχος και οι σύμβουλοί του το 2008;

Στις 3 Οκτωβρίου 2008 συγκεντρωθήκαμε στο ΚΑΠΗ και ενημερωθήκαμε από το Δήμαρχο και τους Δημοτικούς Συμβούλους για το έργο που επιτέλεσαν, αλλά και αυτό που ακολουθεί το 2009.
Αντιγράφουμε από ανταπόκριση της έγκριτης εφημερίδας Ανεξάρτητος Παρατηρητής. (Φύλλο 6ης Νοεμβρίου 2008):

Σε ότι αφορά το 2009 θα γίνουν:
Δεξαμενές καθίζησης και κροκίδωσης.
Θα καταργηθεί ο υδατόπυργος και θα κατασκευαστεί άλλη δεξαμενή σε υψηλό σημείο, έτσι ώστε το νερό να έρχεται διυλισμένο και με φυσική ροή στο χωριό του Αγίου Θωμά.
Θα συνεχιστεί η ασφαλτόστρωση του δρόμου Σπηλιάς Κοντινού
Χωροθέτηση παιδικού σταθμού.
Χωροθέτηση για αθλοπαιδιές και παιδική χαρά.
Αναπαλαίωση κεραμοσκεπής Συνεταιρισμού και διαμόρφωση κτιρίου για χρήση ως Πολιτιστικό Κέντρο.
….
Σε ότι αφορά το χωριό μας έχουμε έτοιμες μελέτες που θα τις εντάξουμε στο τεχνικό πρόγραμμα του 2009 και είναι:
κεντρική πλατεία
κεντρικός δρόμος
πεζοδρομήσεις
καλή βρύση
είσοδος του χωριού
μονοδρομήσεις
κατασκευή δικτύου αποχέτευσης

…τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.
(θυμίζω πως έχει παρέλθει έτος από τότε και πως το 2009 μας αφήνει εντός μηνός)

*Τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν.

11 Νοέμβριος 2009

Ας επαναλάβουμε τα αυτονόητα.

Οι συζητήσεις στα καφενεία διεξάγονται με αμείωτο ενδιαφέρον για τα προβλήματα του τόπου και πως αυτά πρέπει να αντιμετωπισθούν. Αν κάποιος τεκμηριώσει τα λεχθέντα θα παρατηρήσει πως ακολουθούν κοινή συνισταμένη ως προς το ζητούμενο, αν και έχουν διαφορετική αφετηρία.
Επιχειρούμε παρακάτω μια ιεράρχηση αυτών των προβλημάτων, δίνοντας ένα πλάνο δράσης στους εκκολαπτόμενους μνηστήρες της τοπικής και 2ης Καποδιστριακής εξουσίας.
Η κοινή συνισταμένη των παρακάτω προβλημάτων περιγράφεται μονολεκτικά ως ανάπτυξη. Λέξη που ανοίγει δρόμους, που συγκλίνουν σε αυτή μονοσήμαντα.
Μερικοί από τους δρόμους αυτούς είναι οι υποδομές ενός τόπου, ο αγροτικός, ο τουριστικός, ο ‘πράσινος’(οικολογικός) - αειφόρος, ο πολιτιστικός, ο παιδευτικός.
Για να συγκεκριμενοποιήσουμε τα παραπάνω, αλλά και να περιορίσουμε τη γενίκευση στον τόπου μας, περί Αγίου Θωμά ο λόγος, διαβαίνουμε ιεραρχικά τους παραπάνω δρόμους.

Η οικολογική καταστροφή της περιοχής μας είναι αναμφισβήτητη. Ο πρώτος επιθετικός προσδιορισμός που θα πρέπει να πάρει η ανάπτυξη, είναι η λέξη πράσινη. Όπισθεν ολοταχώς στον τρόπο εκμετάλλευσης της γης. Όπισθεν ολοταχώς στο τι επιστρέφουμε στη γη ως ρυπαντές(απορίματα, απόβλητα). Ζητούμενο από τον τοπικό ταγό η χωροθέτηση Ζωνών Οικιστικού Ελέγχου(Καθορισμός συγκεκριμένων περιοχών για συγκεκριμένες δραστηριότητες, όπως: οικιστικές, γεωργικές, βιοτεχνικές, βιομηχανικές, αναψυχής κλπ). Ουτοπία; Σίγουρα όχι. Αν ο τοπικός άρχοντας δεν επιβάλει(έχει και θετικά η λέξη) τα παραπάνω στο χωριό, μην περιμένει από τον Νομάρχη ή τον υπουργό να τον ρωτήσει αν έχει κανένα πρόβλημα. Από το προηγούμενο προκύπτει και το ερώτημα, κατά πόσο ο τοπικός άρχων έχει υποστεί τη παιδευτική αλλοίωση, ώστε να τα διεκδικήσει, αλλά ο πρώτος είναι ο καθρέφτης μας.
Η μη ύπαρξη σχεδίου οικιστικής ανάπτυξης στο χωριό μας ή όπως πολλοί γνωρίζουν ως σχέδιο πόλης, εμποδίζει τον οποιοδήποτε να επιλέξει τον τόπο μας ως μόνιμη κατοικία, γιατί τα λίγα οικόπεδα που υπάρχουν εντός του οικισμού κοστολογούνται με υπέρογκα ποσά. Αυτή πρέπει να είναι η άμεση δεύτερη απαίτηση των κατοίκων του τόπου που θα πρέπει να επιβάλουν στο πρώτο. Η ένταξη του οικισμού σε μια νέα(δεν υπάρχει καν) χωροταξική μελέτη με ζητούμενο την επέκταση του οικισμού αν και χρονοβόρα θα θέσει τις βάσεις για ανάπτυξη. Θα ανοίξει τις διόδους που παραμένουν γαιδουροσόκακα. Θα ρυθμίσει κυκλοφοριακά τη διέλευση των οχημάτων. Θα αναπτύξει ελεύθερους χώρους δραστηριοτήτων, εφαρμόζοντας τεκμηριωμένες επιστημονικές μεθοδολογίες και όχι όπως επιβάλει σήμερα ο κάθε σύμβουλος. Θα διευκολύνει την εγκατάσταση δικτύων(υδάτων, ρεύματος, επικοινωνίας κλπ) και το σπουδαιότερο, θα δώσει γήπεδα(οικόπεδα) άρτια και οικοδομήσιμα, ικανά να αναπτύξει ο κάθε ιδιώτης τη δραστηριότητα που επιθυμεί, αλλά και προβλέπεται.
Ο υπάρχων οικισμός του Αγίου Θωμά στερείται σήμερα το αυτονόητο. Συγκεντρωτικό δίκτυο αποχέτευσης οικιακών λυμάτων. Οι ιδιωτικές δεξαμενές αποχέτευσης(βόθροι) που υπάρχουν στο χωριό είναι κατά ένα ποσοστό 70% διαπερατοί και ως εκ τούτου, πέραν της πιθανής καθίζησης που έχει προκύψει για διπλανά κτίρια, ο κίνδυνος μολύνσεων και επιδημιών είναι ορατός. Ο πρώτος του τόπου έπρεπε να είχε κατασκηνώσει έξω από το υπουργείο – νομαρχία – περιφέρεια, προκειμένου να πετύχει το έργο, με όποιο κόστος και να έχει αυτό. Αλλά σήμερα οι πρώτοι είναι διεκπεραιωτές και όχι ηγέτες.

Τα τρία παραπάνω προβλήματα έπρεπε να είχαν επιλυθεί και αν ο πρώτος αποδείχτηκε κατώτερος των προσδοκιών, τότε οι ίδιοι οι κάτοικοι θα έπρεπε να εκδηλώσουν ενέργειες. Πως όμως; Όπως είπαμε και στην αρχή ένας δρόμος της ανάπτυξης είναι και ο παιδευτικός. Για να αντιληφθεί ο κάτοικος το πρόβλημα πρέπει να είναι άμεσα ορατό σε αυτόν, να τον επηρεάζει στην υγεία του, στην ευημερία του, στη πολιτική του αντιπαλότητα. Η στέρηση της γνώσης γίνεται εργαλείο εκμετάλλευσης από τον υποψήφιο, που αδυνατώντας να παραθέσει βάσιμα επιχειρήματα για την ανάγκη των δύο πρώτων(υγείας και ευημερίας), αναβαθμίζει τη πολιτική αντιπαλότητα και ανάγει εκεί τη ζήτηση των έργων αυτών, ως έργα χρήσιμα μεν, μελλοντικά δε, γιατί υπάρχουν …άλλες προτεραιότητες.
Να ένα πρόβλημα που χρήζει άμεσης λύσης. Η παιδεία. Θα αναρωτηθείτε εύλογα, τι φταίει ο δήμος σε αυτό; Ο δήμος φταίει γιατί στο χωριό δεν έκανε τίποτα απολύτως ώστε να αναβαθμίσει τη παιδεία ή να δώσει δρόμους στους νέους. Αποσπασματικές πρωτοβουλίες για να ρίξουμε στάχτη στα μάτια των ‘λεπρών’. Τίποτα με πρόγραμμα, τίποτα σε οργανωμένο πλαίσιο. Μια χρονιά οργανώνουμε τμήματα κλασσικού μπαλέτου, την άλλη τα κόβουμε. Αλλάζει η δημοτική αρχή, αλλάζει και το πρόγραμμα.
Τελικά ποιος καθορίζει τι θέλει ο νέος αγιοθωμίτης;
Αδυνατούμε να στήσουμε δημοτικές επιχειρήσεις με έδρα το χωριό μας, γιατί φοβόμαστε να διεκδικήσουμε. Γιατί φοβόμαστε το τρέξιμο. Γιατί είναι πεδία άγνωστα σε εμάς και δεν γνωρίζουμε αν …έχουν κέρδος.
Γιατί άραγε ούτε μία δημοτική επιχείρηση δεν λειτούργησε στον Άγιο Θωμά; Τέσσερις δημοτικοί σύμβουλοι τη τετραετία που διανύουμε αποδείχτηκαν ανίκανοι να συνεργαστούν επ’ ωφελεία του τόπου.
Αλλά είπαμε και πριν. Για να διεκδικήσεις, πρέπει να γνωρίζεις τι ακριβώς θέλεις. Τι προσδοκάς να πετύχεις. Όσο και να στοχεύουν οι σύμβουλοι, δεν θα πετύχουν ποτέ, γιατί τους λείπει ο στόχος, που δεν είναι άλλος από τη παιδεία.
Αφού τόσο πολύ νοιάζονται για τον τόπο, γιατί δεν είδαμε καμιά πρωτοβουλία από αυτούς, ώστε δημοτικές επιχειρήσεις, όπως το ωδείο να λειτουργήσουν παραρτήματα στον Άγιο Θωμά ή το Κλειδί;
Γιατί δεν είδαμε αυτούς τους χαρισματικούς συμβούλους να μπουν μπροστάρηδες στην ίδρυση μιας δημοτικής βιβλιοθήκης με έδρα το χωριό μας; Να την εντάξουν σαν δημοτική επιχείρηση ή όπως αλλιώς θέλουν(νομικό πρόσωπο). Να προσλάβουν ειδικούς επιστήμονες (βιβλιοθηκονόμοι λέγονται) και να τη λειτουργήσουν σύμφωνα με τα πρότυπα. Να διεκδικήσουν ακόμη και κτίριο για αυτή.
Γιατί δεν είδαμε να συνδυάσουν τα παραπάνω με τη δημιουργία ενός ιδρύματος Ταναγραικών μελετών στο τόπο μας, που θα αναλάβει να καταγράψει την ιστορία και λαογραφία της ταναγραικής γης.
Γιατί δεν είδαμε τη δημιουργία ενός εργαστηρίου δημιουργικής απασχόλησης στον τόπο μας για τα μικρά μας;
Γιατί; Γιατί; Γιατί;
Η ανάπτυξη μόνη της δεν ξεκινάει ποτέ. Πρέπει να βρει δρόμους να πατήσει. Όσο εμείς την αφήνουμε στα στενοσόκακα, ποτέ δε θα χωρέσει να διαβεί. Επισημαίνω(για τους μορφωμένους) πως ο όρος στενοσόκακα χρησιμοποιείται μεταφορικά, γιατί σε άλλα μέρη τα στενοσόκακα(κυριολεκτικά) έφεραν την ανάπτυξη.
Από τα παραπάνω καταδεικνύεται πως η ανάπτυξη δεν είναι επίτευξη ατόμου, αλλά συνόλου. Οι τοπικοί άρχοντες αναζητούν την ανάπτυξη, χωρίς να γνωρίζουν τους δρόμους. Δρόμοι που για να τους διαβείς πρέπει να έχεις το όχημα που δεν είναι άλλο από τη παιδεία.
Την έχουν οι άρχοντες που εκλέξαμε; Αν ναι, τότε ας τους δώσουμε και δεύτερη ευκαιρία. Αν όχι, τότε πρέπει να εκπέσουν του αξιώματος και μάλιστα γρήγορα.

Νέα Ημερομηνία για Ημερίδα

5 Δεκεμβρίου 2009, Θήβα

Ημερίδα: Προυποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή Οινοφύτων - Σχηματαρίου.

Οργάνωση: ΤΕΕ - Περιφερειακό τμήμα Ανατολικής Στερεάς του ΤΕΕ.
Χώρος: Συνεδριακό Κέντρο Δήμου Θηβών
Ώρα έναρξης: 10.00 π.μ.

65

65

04 Νοέμβριος 2009

Γρηγορείτε Κύριε Δήμαρχε Νο5

Ακόμη αναμένουμε στον Άγιο Θωμά παιδικές χαρές νέου τύπου που θα εικονοποιούν τη φροντίδα σας για τα παιδιά, που μας τάξατε και αναγράφεται στο προεκλογικό σας φυλλάδιο.

Η τετραετία φθάνει στο τέλος της!

72

72

02 Νοέμβριος 2009

Η 2η φάση εφαρμογής συνένωσης της τοπικής αυτοδιοίκησης

Το Ινστιτούτο Τοπικής Ανάπτυξης(ΙΤΑ) στη τελευταία του μελέτη σχετικά με τη συνένωση δήμων και κοινοτήτων προτείνει τη δημιουργία τεσσάρων ή πέντε δήμων στη Βοιωτία. Ταυτόχρονα εισηγείται τα εργαλεία που πρέπει να εφοδιάσει η πολιτεία τους νέους δήμους, προκειμένου να υπάρξει βιωσιμότητα αυτών.
Στο θέμα έχουμε αναφερθεί και σε προηγούμενο άρθρο, υποστηρίζοντας την αντίθεσή μας σε αυτόν τον μερισμό για λόγους που έχουμε ήδη αναλύσει και κύρια, γιατί το δείγμα της πρώτης εφαρμογής στους καποδιστριακούς δήμους της περιοχής μας είναι ότι χειρότερο έχουμε βιώσει από πλευράς διασπάθισης χρήματος και απώλειας υπηρεσιών από τις πρότερες κοινότητες. Το ‘κράτος’ χρησιμοποιεί το πιο πάνω ως κύριο επιχείρημα και ζητούμενο: Εκτιμά πως η συνένωση θα συμβάλει στον περιορισμό των εξόδων.
Αν πραγματικά το κράτος προσβλέπει σε αυτή τη κατάσταση(status), τότε πρέπει να λάβει δραστικά μέτρα, ώστε να αποκόψει τοπικούς ηγετίσκους που εποφθαλμιούν αποκλειστικά στη διαχείριση των κονδυλίων, προς ίδιον όφελος.
Αυτό κατά τη γνώμη μας θα επιτευχθεί, μόνο αν στη Βοιωτία υπάρξουν δύο δήμοι, όπως παλαιότερα οι επαρχίες με τη διαφορά του αιρετού των αρχόντων.
Η αλλαγή της ονομασίας των πάλαι ποτέ επαρχιών σε Δήμους Θηβών και Λιβαδειάς, θα δώσει νέα ώθηση στους οικισμούς, καθώς τα τοπικά συμβούλια κάθε οικισμού θα αποκτήσουν ξανά την αίγλη και την δύναμη που σήμερα στερούνται. Ποιος από εμάς γνωρίζει εκτός από τον πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου και τα μέλη του;
Χορηγήθηκαν με τη πρώτη φάση της συνένωσης τίτλοι άυλοι, οι οποίοι στερούνται από νομοθεσίας, την ενεργό συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων.(Ορισμένοι δήμοι καλούν τους τοπικούς προέδρους σε θέματα που αφορούν τον οικισμό τους, αλλά δεν περισσεύει χρόνος στα συμβούλια, ούτε τη γνώμη τους να καταθέσουν). Όμοια η υποβάθμιση του θεσμού ειδομένη ως κάλυψη θέσης, οδηγεί στην τοποθέτηση αδιάφορων προς τα κοινά ατόμων.
Ταυτόχρονα δημοτικοί σύμβουλοι εκλεγμένοι από τον οικισμό αποφασίζουν σε αριστίδην συνόδους το μέλλον του τόπου, χωρίς τη συναίνεση του τοπικού στοιχείου.
Η συνένωση όλων των οικισμών της πρώην επαρχίας Θηβών, υπό έναν Δήμο, θα συμβάλει στην ενιαία αντιμετώπιση προβλημάτων, σε ορθολογική ιεράρχηση έργων και το πιο σημαντικό, θα αποτινάξει από τον σβέρκο των χωρικών, τους νέους αγάδες που προέκυψαν με τη πρώτη προσπάθεια ενιαίας τοπικής αυτοδιοίκησης.
Η τοπική συνένωση που προτείνει το ΙΤΑ θα συμβάλει στη περαιτέρω συρρίκνωση των οικισμών, καθώς είναι βέβαιο πως στη περιοχή μας, η διαφαινόμενη πρόκριση του οικισμού Σχηματαρίου, ως έδρα του νέου δήμου(ελπίζω με επικράτηση της λογικής να ονομασθεί δήμος Τανάγρας και όχι όπως επιθυμούν ορισμένοι ‘πονηροί’, αν εφαρμοσθεί), θα δημιουργήσει αψιμαχίες στα υπό εξέλιξη σετζάκια και θα αδρανοποιήσει πλήρως τα τοπικά συμβούλια.
Ο πρώην δήμος Τανάγρας αποτελεί ένα καλό παράδειγμα – επιχείρημα ανασκευής του σχεδίου που προτείνει το ΙΤΑ. Η έρευνα σε κείμενα της εποχής καταδεικνύει τις διαμάχες μεταξύ Λιάτανης και Χλεμποτσαρίου, όχι μόνο για την έδρα, αλλά και για την εγκατάσταση των υπηρεσιών, αδιαφορώντας για τους υπόλοιπους οικισμούς του δήμου.
Γιατί να μην οδηγηθούμε σήμερα σε ένα πιο ριζοσπαστικό και λειτουργικό σύστημα διοίκησης που σύντομα θα κληθούμε να το ονομάσουμε Καποδίστρια 3;

31 Οκτώβριος 2009

Γρηγορείτε Κύριε Δήμαρχε Νο4

Ακόμη αναμένουμε στον Άγιο Θωμά το δίκτυο αποχέτευσης οικιακών λυμάτων, που μας τάξατε και αναγράφεται στο προεκλογικό σας φυλλάδιο.

Η τετραετία φθάνει στο τέλος της!

76

76