Οργασμός μηχανημάτων και ανθρώπινου δυναμικού παρατηρείται τις τελευταίες ημέρες στον περιφερειακό δρόμο του χωριού.
Ελπίζουμε αυτή τη φορά τουλάχιστον να μην έχει σχέση με την προεκλογική περίοδο γιατί αν πάλι μετά τις εκλογές καταλαγιάσουν οι εργασίες...τότε θα ξεφύγουμε από τις τοπικές ανακοινώσεις και θα τις κάνουμε πανευρωπαικές.
Η μουσική εκδήλωση με τον Μάνο Αχαλινωτόπουλο, τη Χαρά Βέρα κ.α. που ήταν προγραμματισμένη για τη Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου αναβάλλεται μετά τα γεγονότα με τις πυρκαγιές στη Πελλοπόνησσο.
Φωτιές σκέπασαν σχεδόν όλη την Ελλάδα και η συζήτηση στα καφενεία του χωριού περιστρέφεται γύρω από ένα ερώτημα:
Εμείς πόσο έτοιμοι είμαστε απέναντι σε έναν τέτοιο κίνδυνο και στη διαχείριση κρίσεων;
Μπορεί κάποιος αρμόδιος να απαντήσει;
Προτείνουμε λοιπόν όσο είναι καιρός τα παρακάτω και αν θέλουν οι αρμόδιοι ας ασχοληθούν.
- Εκπόνηση μελέτης από τη πυροσβεστική υπηρεσία για την επάρκεια των πυροσβεστικών κρουνών και κατασκευή νέων που να καλύπτουν πλήρως την επιφάνεια του χωριού.
- Εκπόνηση σχεδίου συγκέντρωσης σε ειδικούς χώρους των κατοίκων και διαφυγής αυτών.
- Εκπαίδευση νέων ανθρώπων, σε συνεργασία με τη πολιτική προστασία του Νομού, που θα αναλάβουν τον ρόλο του ομαδάρχη σε περιπτώσεις κινδύνου με εξοπλισμό για την αντιμετώπιση κρίσεων.
- Διάνοιξη οδών που να επιτρέπουν διελεύσεις πυροσβεστικών οχημάτων και στο τελευταίο σπίτι του χωριού.
- Συνεχείς ενημερώσεις των κατοίκων ανά έτος με συγκεντρώσεις και διανομή φυλλαδίων πόρτα πόρτα, για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών και των σεισμών.
- Καθαρισμός ξερών χόρτων γύρω από το χωριό με μέριμνα του Δήμου σε περιοχές όπως η σπηλιά, η βρύση, ο Προφήτης Ηλίας και όπου αλλού απαιτείται.
Τα παραπάνω και ότι άλλο σκεφτείτε πρέπει να γίνουν…χθες, αν δεν θέλουμε να τύχουμε της ίδιας κατάστασης με τους συμπολίτες μας στην Πελοπόννησο και να θρηνήσουμε τα αδέρφια μας.
Γιατί Κύριε Δήμαρχε ενώ υπάρχουν οι εγκαταστάσεις δεν έχει διοχετευθεί νερό της ΕΥΔΑΠ στο νέο δίκτυο του χωριού; Μήπως να ανακαλύψουμε και εμείς ένα παπά για να φέρει τα κανάλια; Ή τα 1500 κομμάτια του Αγίου Θωμά μετράνε ως πρόβατα;
Γιατί Κύριε Δήμαρχε, το πρόβλημα που υπάρχει στις τουαλέτες του Δημοτικού Σχολείου του Αγίου Θωμά,γνωστό από πέρσι, 20 ημέρες πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς δεν έχει επιλυθεί. Δεν κάνουμε λόγο για κανένα άλλο πρόβλημα αυτή τη στιγμή, παρά μόνο για το συγκεκριμένο θέμα υγιεινής. (Τα παιδιά μας πατάνε πάνω στα ούρα)
Οι υπεύθυνοι που έχετε ορίσει στο χωριό σας ενημερώνουν ποτέ για τα προβλήματα ή δεν φτάνουν ποτέ σε εσάς;
Το τέλος του Καλοκαιριού δημιουργεί μια μελαγχολία, πολλές φορές ανεξήγητη.
Δεν ξέρω αν τη μελαγχολία αυτή επιτείνουν οι εκλογές ή η νοσταλγία για τη νιότη που χάνεται και δυστυχώς δεν γυρίζει πίσω.
Συνεχώς σιγοτραγουδάω ένα άσμα ‘Θέλω να γυρίσω στα παλιά’
- Θέλω να γυρίσω στην εποχή που έπαιζα μπάλα στο προαύλιο του Δημοτικού και ο ποδοσφαιρικός αγώνας τελείωνε με σκορ 13 – 8.
- Θέλω να γυρίσω στην εποχή που φορτώναμε τη ρεμούρκα του τρακτέρ με 15 άτομα και πηγαίναμε στο -Δήλεσι για μπάνιο.
- Θέλω να γυρίσω στην εποχή που ο Δάσκαλος, ο κυρ Λευτέρης, μου έλεγε να τεντώσω το χέρι και να νοιώσω τον τετράγωνο ξύλινο χάρακα να πέφτει στη παλάμη μου.
- Θέλω να γυρίσω στην εποχή που πρωτοέκανε την εμφάνιση της στο χωριό, αυτό το θεϊκό πλάσμα που όλοι ερωτευτήκαμε, η δασκάλα μας η Νάνσυ.
- Θέλω να γυρίσω στην εποχή που η σπηλιά δεν ήταν γήπεδο, αλλά βράχος για ομαδικές μαλακίες.
- Θέλω να γυρίσω στην εποχή που πρωτοπήγα σε πάρτυ στα Οινόφυτα φορτωμένος πάνω στις πατάτες ενός αγροτικού.
- Θέλω να γυρίσω στην εποχή που περίμενα το Πάσχα ή τα Χριστούγεννα για να κάνω το μεγάλο ταξίδι, στην μαγική πόλη, τη Χαλκίδα. Λεωφορείο στις 7:00 από το χωριό για Οινόη και από εκεί το τραίνο automotris. Μαγεία.
- Θέλω να γυρίσω στην εποχή του πρώτου μου έρωτα. Ξενυχτούσα στη μοναδική καφετερία του χωριού και μαζί με τα φιλαράκια καταστρώναμε σχέδια για το πώς θα συναντήσουμε τις αγάπες μας.
- Θέλω να γυρίσω στην εποχή που πήρα το τραίνο από την Οινόη και πήγα πάνω από το Σταθμό Λαρίσσης με 2 φίλους για να γίνω άντρας. Μέχρι να διαβώ την πόρτα κόντευε να σπάσει το φιλοκάρδι μου. Όταν βγήκα είχα ψηλώσει και μισό μέτρο.
- Θέλω να γυρίσω στην εποχή που το να πας στη γιορτή του θείου σου ήταν εκ των ουκ ανευ. Κανείς δεν σε καλούσε. Κανείς δεν περίμενε το δώρο σου. Σε περίμενε όμως ένα τραπέζι στρωμένο και όλο το σοι.
Νοσταλγώ όλα αυτά και άλλα πολλά που θέλω να τα κρατήσω για πάντα μέσα μου μέχρι την αναχώρηση.
Ανακοίνωση Πνευματικού Κέντρου Αγίου Θωμά
Την Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2007
θα γίνει στο χωριό μας μουσική εκδήλωση με τους :
Αξίζει να είμαστε όλοι εκεί μετά τον εσπερινό της Παναγιάς.
Από daynews.gr
Στη Βουλή έρχεται το θέμα των αυξανόμενων κινδύνων για την υγεία των κατοίκων των Οινοφύτων από την εκτεταμένη μόλυνση των νερών του Ασωπού ποταμού, με επίκαιρη ερώτηση της βουλευτού του ΣΥΝ Ασημίνας Ξηροτύρη-Αικατερινάρη.
Όπως επισημαίνει η κ. Ξηροτύρη, ο Ασωπός εξακολουθεί να αποτελεί την ανέξοδη και εύκολη λύση για τα υγρά απόβλητα της «άτυπης» βιομηχανικής ζώνης εκατοντάδων βιομηχανιών και βιοτεχνιών, που δημιούργησε το χουντικό Προεδρικό Διάταγμα του 1969.
Από τις 80 περίπου βιομηχανικές μονάδες που παράγουν υγρά απόβλητα, μόνον οι 15 διαθέτουν συστήματα διαχείρισης αποβλήτων, ενώ 30 επιπλέον μονάδες απορρίπτουν στο ποτάμι νερά ψύξης μηχανών, νερά έκπλυσης βυτίων σκυροδέματος κ.ο.κ.
Στις αναλύσεις που έγιναν στο πόσιμο νερό, τα αποτελέσματα των οποίων κατατέθηκαν στο Δήμο Οινοφύτων στις 3 Αυγούστου, εμπεριέχεται χρώμιο άνω των 54,0μg/l και νιτρικά άνω των 76,5μg/l με όριο και για τα δύο το 50.
Το σημαντικότερο είναι ότι ανιχνεύθηκε και εξασθενές χρώμιο άνω των 51,0 μg/l, ουσία τόσο τοξική για την υγεία, για το οποίο δεν έχει καν προβλεφθεί όριο ασφαλείας, διότι είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει καν να ανιχνεύεται στο πόσιμο νερό.
=================================
Πίνουν νερό -δηλητήριο στα Οινόφυτα Μετρήσεις του Γενικού Χημείου του Κράτους
Της Λινας Γιανναρου
Σε οποιαδήποτε (άλλη) χώρα του κόσμου, εάν γινόταν γνωστό ότι το νερό το οποίο πίνουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι είναι επιβαρυμένο με βαρέα μέταλλα, άνω των επιτρεπόμενων ορίων, η παροχή θα σταματούσε πάραυτα και, μόνο στην υποψία ότι γι’ αυτό ευθύνονται βιομηχανικές μονάδες, θα ξεκινούσε άμεσα έρευνα. Βρισκόμαστε όμως στην Ελλάδα και η περιοχή για την οποία γίνεται λόγος είναι τα Οινόφυτα, η μεγαλύτερη βιομηχανική ζώνη της χώρας, εκεί όπου οι νόμοι μοιάζει να μην έχουν καμία ισχύ.
Μπορεί από το 2004 να είναι -και επισήμως- γνωστό ότι οι γεωτρήσεις του δήμου «βγάζουν» νερό με επικίνδυνα υψηλές συγκεντρώσεις νιτρικών και χρωμίου (μεταξύ άλλων), ωστόσο ουδείς επίσημος φορέας έχει αναρωτηθεί το... γιατί, κανείς δεν φαίνεται να έχει τη διάθεση να συνδέσει αίτιο και αιτιατό.
Ετσι, οι εκατοντάδες βιομηχανίες της περιοχής συνεχίζουν, σχεδόν ανενόχλητες, την πρακτική της απόρριψης ανεπεξέργαστων αποβλήτων στον Ασωπό ποταμό που διαρρέει τα Οινόφυτα (και εκβάλλει στις πολυσύχναστες παραλίες του νότιου Ευβοϊκού), δηλητηριάζοντας τον υδροφόρο ορίζοντα.
Και οι 30.000 κάτοικοι των Οινοφύτων συνεχίζουν να πίνουν το ίδιο νερό. Θα συνεχίσουν άραγε και τώρα που οι τελευταίες αναλύσεις του Γενικού Χημείου του Κράτους (τα αποτελέσματα βρίσκονται στη διάθεση της «Κ») σε γεωτρήσεις του δήμου επαλήθευσαν τις χειρότερες υποψίες εκείνων που εδώ και καιρό κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου; Οτι, δηλαδή, το χρώμιο που από το 2004 έως σήμερα στις μετρήσεις κυμαίνεται κοντά ή πάνω από τα όρια, ανήκει στην κατηγορία του «εξασθενούς χρωμίου», το οποίο είναι τόσο τοξικό με αποτέλεσμα να μην ισχύουν καν όρια ασφαλείας;
Ηταν η πρώτη φορά που ζητήθηκε από το Γενικό Χημείο του Κράτους να γίνει ειδικός διαχωρισμός της ουσίας, ώστε να εκτιμηθεί η σοβαρότητα του προβλήματος. Σημειώνεται ότι το εξασθενές χρώμιο είναι χαρακτηρισμένο ως καρκινογόνος ουσία, η οποία επίσης δρα βιοσυσσωρευτικά, δεν αποβάλλεται δηλαδή από τον οργανισμό. Αξίζει επίσης να τονιστεί ότι το εξασθενές χρώμιο «δείχνει» βιομηχανική ρύπανση. Αντίθετα, το χρώμιο γενικώς και αορίστως θα μπορούσε θεωρητικά να αποδοθεί και σε άλλες πηγές.
Τα αποτελέσματα των αναλύσεων που κοινοποιήθηκαν στον δήμο στις 3 Αυγούστου έχουν θορυβήσει τους πάντες στην περιοχή. «Η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από ό,τι φανταζόμασταν», αναφέρει χαρακτηριστικά στην «Κ» ο αντιδήμαρχος Οινοφύτων κ. Μιχάλης Γιαλούρης.
Ενδεικτικό είναι ότι με έκτακτη ανακοίνωση ο δήμος θα καλέσει τους πολίτες να σταματήσουν την κατανάλωση νερού. Τι βρέθηκε:
- Σε δείγμα πόσιμου νερού από το 3ο αντλιοστάσιο του Δήμου Οινοφύτων (θέση Μουρίκι), η τιμή του χρωμίου φθάνει τα 53,8 μg/l με όριο τα 50 μg/l και του εξασθενούς χρωμίου τα 51 μg/l με... κανένα όριο ασφαλείας. Στο ίδιο αντλιοστάσιο, τα νιτρικά φθάνουν τα 76,5 μg/l με όριο τα 50.
- Σε δείγμα πόσιμου νερού από το 4ο αντλιοστάσιο Οινοφύτων (θέση ΛΑΚΚΑ), το χρώμιο φθάνει τα 54,9 μg/l και το εξασθενές χρώμιο τα 50 μg/l.
- Σε δείγμα πόσιμου νερού που ελήφθη από το δίκτυο Οινοφύτων, το χρώμιο φθάνει τα 50,3 μg/l και το εξασθενές χρώμιο τα 47,9 μg/l. Τα νιτρικά και εδώ ξεπερνούν το όριο (66,9 μg/l).
«Οι διοικήσεις του δήμου έως τώρα έκρυβαν το πρόβλημα», σημειώνει ο κ. Γιαλούρης.
«Επρεπε από την πρώτη στιγμή να ζητήσουν ξεχωριστή εξέταση του εξασθενούς χρωμίου.
Είναι δεδομένο ότι η ρύπανση είναι βιομηχανική».
«Αν όλα τα βαρέα μέταλλα θεωρούνται επικίνδυνα και δεν θα πρέπει να ανιχνεύονται σε πόσιμο νερό, το εξασθενές χρώμιο είναι θάνατος», εξηγεί στην «Κ» ο χημικός μηχανικός και πρόεδρος του Ινστιτούτου Τοπικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος κ. Θ. Παντελόγλου. «Δημιουργεί ανοξία στα κύτταρα, είναι εξαιρετικά τοξικό». Σύμφωνα με τον ίδιο, η ανίχνευση της ουσίας στο νερό είναι αποτέλεσμα της εκτεταμένης χρήσης χρωμικού οξέος κατά την επεξεργασία μετάλλων. «Και όλες οι αλουμινοβιομηχανίες, οι χαλκοβιομηχανίες, οι σιδηροβιομηχανίες της Ελλάδας βρίσκονται στα Οινόφυτα».
Οταν ο ρυπαίνων δεν πληρώνει
Τα άκρως ανησυχητικά αποτελέσματα των τελευταίων αναλύσεων στο (μόνο κατ’ ευφημισμόν πλέον) πόσιμο νερό των Οινοφύτων έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι στη χώρα μας η ρύπανση συμφέρει. Κι αυτό διότι δεν έχουν περάσει παρά λίγες εβδομάδες (ήταν 19 Ιουνίου) από τότε που το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θήβας καταδίκασε έξι υπευθύνους εργοστασίων της περιοχής για «σοβαρή επιβάρυνση του περιβάλλοντος», καθώς σε έλεγχο διαπιστώθηκε ότι έριχναν χωρίς τη δέουσα επεξεργασία τα απόβλητά τους στον Ασωπό. Το μεγαλύτερο ωστόσο από τα πρόστιμα που επιδικάστηκαν δεν ξεπερνούσε τα 5.000 ευρώ. Πολλοί έκαναν λόγο για έλλειμμα στο νομικό οπλοστάσιό μας όσον αφορά στις ποινές που αφορούν σε περιβαλλοντικές παραβάσεις. Είναι προφανές πως η λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού κοστίζει πολύ πιο ακριβά για τις βιομηχανίες. Αλλωστε, όπως υποστηρίζει ο χημικός μηχανικός κ. Θ. Παντελόγλου, τα τοξικά απόβλητα απαιτούν ειδική προεπεξεργασία πριν από τη διοχέτευσή τους στον βιολογικό καθαρισμό, ανεβάζοντας το κόστος της διαχείρισης. «Συμφέρει δηλαδή να τα ρίχνουν όπως είναι στο ποτάμι». Και εάν, για κακή τους τύχη, κάποιος από τους δύο αρμόδιους υπαλλήλους της Νομαρχίας Βοιωτίας περάσει για έλεγχο και επιβάλλει πρόστιμο, αυτό θα καταβληθεί και «ούτε γάτα ούτε ζημιά». Και ο κύκλος της ρύπανσης θα συνεχισθεί, εις βάρος της υγείας χιλιάδων ανθρώπων.
---------------------------------
Κουράγιο και εμείς στον Άγιο τα ίδια έχουμε. Από τα ίδια τρόφιμα τρώμε. Από αντίστοιχο νερό πίναμε μέχρι πρόσφατα. Και τι πίνουμε τώρα, κανείς δεν ξέρει. Ή μήπως ξέρει;
Η άποψή μας: αν δεν ήταν ο παπάς (καλή του ώρα) ακόμη και αυτή η διοίκηση του Δήμου προσπαθούσε μέχρι πρόσφατα να πάρει παράταση για τη χρήση του νερού. Ή μήπως δεν είναι πρόσφατη η συγκέντρωση με τους 2 χημικούς που εκλήθησαν για να εφησυχάσουν τον κόσμο;
Κουράγιο....
Η φίλη μας η Μαρία ψάχνοντας το χάος του διαδικτύου, μας έστειλε το παρακάτω από το godimitris.gr
και την ευχαριστούμε ιδιαίτερα.
----------------------------------
Κούβα, Αβάνα, 6 Μαΐου 2007
«Εφερα χώμα από την πατρίδα. Οι γονείς μου πέθαναν με τον καημό να γυρίσουν στην Ελλάδα, αλλά ποτέ δεν τα κατάφεραν. Τους θάψαμε εδώ στην Κούβα.
Το μόνο που μπόρεσα να κάνω ήταν να σκεπάσω τα κόκαλα της μάνας μου και του πατέρα μου με χώμα από τη Θήβα. Εύχομαι τώρα να αναπαύονται ήσυχα. . .».
Ο Jose Luis Gikas Papadelis ξεδιπλώνει την ιστορία της οικογένειάς του, της παλαιότερης ελληνικής φαμίλιας στην Κούβα. Στα χέρια του κρατά δύο τάπερ με χώμα από την Ελλάδα.
Τα φυλάει σαν να είναι ο πολυτιμότερος θησαυρός του. Το μεγαλύτερο μέρος το σκόρπισε στον τάφο των γονιών του, τούς το είχε υποσχεθεί.
Στην Κούβα, κάπου 25 χιλιόμετρα από την Αβάνα, δίπλα στις παραλίες της Playas del Este που σας έγραφα προχτές, βρίσκεται ένα εστιατόριο με ελληνική κουζίνα, έχει φόντο τον Παρθενώνα και ακούς την Αρβανιτάκη. . . Είναι το εστιατόριο του Jose. Ενα από τα λίγα εστιατόρια τα οποία ανήκουν σε ιδιώτες στην Κούβα. Το ελληνικό δαιμόνιο σκέφτηκα μόλις το έμαθα. Κι έτσι είναι. . .
Η άδεια στον Jose όμως δεν του δόθηκε γιατί είναι Ελληνας. Ο Jose ήταν καπετάνιος λοχαγός στον πόλεμο στην Αγκόλα, όταν η Κούβα το 1975 έστειλε στρατεύματα στο πλευρό του Λαϊκού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Αγκόλας. Είναι η πρώτη φορά που ο Jose μιλάει για αυτή του την εμπειρία.
Στην ουσία ο αρχηγός της Κουβανικής στρατιωτικής αποστολής στην Αγκόλα, ήταν Ελληνας. Ο Jose είχε αποφοιτήσει από τη σχολή του με την καλύτερη βαθμολογία.
Σήμερα έχει αποστρατευθεί γιατί στην Αγκόλα τραυματίστηκε. Δεν έκατσε όμως με σταυρωμένα τα χέρια και βρήκε ένα ιταλικό εστιατόριο. Το Picolo. Τα τελευταία χρόνια το ανέλαβε ο ίδιος και σιγά σιγά το μεταμορφώνει σε ελληνικό εστιατόριο. Βασικά μόνο το όνομα έμεινε ιταλικό. Σε κάθε γωνιά υπάρχει και κάτι που θυμίζει Ελλάδα, από τη διακόσμηση μέχρι τις μυρωδιές.
Μάλιστα τα φαγητά του είναι τόσο νόστιμα που οι πελάτες πρέπει να έχουν κλείσει πρώτα τραπέζι. Χωριάτικη σαλάτα με κουβανέζικη. . . φέτα και τζατζίκι.
Η οικογένειά του στην ουσία εκδιώχθηκε από την Ελλάδα, επί Μεταξά, Παπάγου και αποφάσισε να καταφύγει στις ΗΠΑ. Από τον Αγιο Θωμά της Βοιωτίας βρέθηκαν στην Κούβα γιατί από εκεί θα μπορούσαν εύκολα να προσεγγίσουν την Αμερική, αλλά αυτό δεν έγινε.
Εμειναν για πάντα στο νησί του Κάστρο.
Ο πατέρας του, Ευάγγελος, ήταν από τους πρώτους Ελληνες που εγκαταστάθηκαν στην Κούβα. Με τη σύζυγό του Μαρία απέκτησαν 8 παιδιά. Ο Jose είναι ο μικρότερος αδερφός.
Ολη η οικογένεια μιλούσε ελληνικά, «μα σιγά σιγά τα ξεχνάμε πια», μου λέει. Συνεννοούμαστε κυρίως στα ισπανικά, ωστόσο σε κάθε πρόταση χρησιμοποιούμε και μια ελληνική λέξη.
«Είμαι Κουβανός, αλλά στο αίμα μου κυλάει ελληνικό αίμα και είμαι περήφανος για αυτό». Τα παιδιά του και τα εγγόνια του έχουν ελληνικά ονόματα. Ολο και κάποιες ελληνικές λέξεις μιλούν.
Η οικονομική του κατάσταση αλλά και το ότι έχει ελληνικό διαβατήριο του επιτρέπουν να έρχεται στην Ελλάδα. Πρώτη φορά ήρθε το 2002 και από τότε ήρθε άλλες τρεις φορές.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι όλες τις επισκέψεις του στην Ελλάδα τις πέρασε στον Αγιο Θωμά, κοντά στη Θήβα. Στους συγγενείς του.
«Δεν πήγα πουθενά αλλού, είμαι ευτυχισμένος με τους δικούς μου ανθρώπους, το αίμα μου. Αλλά την επόμενη φορά θα πάω και στα νησιά».
Συγλονιστική ιστορία. Για φανταστείτε ένας συχωριανός μας χαμένος τόσα χρόνια στη Κούβα.
Τι άλλο εκτός από τον νόστο θα μπορούσε να κάνει έναν άνθρωπο να αναζητήσει τις ρίζες του;
Παρόμοιο άρθρο αναρτήθηκε και στο Θηβαικό έχεις μήνυμα, όπου ο godidmitris, ανακάλυψε και ανθρώπους από τη Θήβα.
Αν κάποιος από το χωριό μας γνωρίζει περισσότερα, διαθέτει φωτογραφίες ή έχει ανθρώπους στο εξωτερικό που είναι για χρόνια χαμένοι, ας βοηθήσει στη συλλογή ιστοριών.
Πραγματοποιήθηκε στις 7/7/2007 εκπαίδευση και άσκηση διάσωσης στην περιοχή της σπηλιάς από την Ομάδα Αναρρίχησης και Ορειβασίας του χωριού. Οι βασικές αρχές έρευνας και διάσωσης παρουσιάστηκαν από την Ελληνική Ομάδα Διάσωσης Λειβαδιάς, η οποία δημιούργησε βάση ετοιμότητας στην περιοχή με δόκιμα μέλη.
-2 Ιουνίου τα δόκιμα μέλη συμμετείχαν, καλύπτοντας τον τομέα ασφαλείας, στο 54ο Rally Ακρόπολις, στην ειδική διαδρομή περιοχής Κλειδίου.
-25 Ιουνίου συμμετείχαν στην κατάσβεση φωτιάς στο Μοσχοπόδι Θήβας.
-27 Ιουνίου παρευρίσκονται για βοήθεια στη φωτιά των Δερβενοχωρίων, περιοχή Στεφάνι.
-16 Ιουλίου συμμετέχουν στην κατάσβεση φωτιάς που ξεκίνησε από τον σκουπιδότοπο των Σκούρτων, περιοχή Αγίου Αθανασίου.
Από 18 Ιουνίου σε ολόκληρο τον Δήμο και σε συνεννόηση με την πυροσβεστική υπηρεσία, η ομάδα συμμετέχει στις περιπολίες πυρασφάλειας. Όλα τα μέλη είναι εθελοντές με σκοπό την πολιτική προστασία και ανήκουν στην Ελληνική Ομάδα Διάσωσης Λειβαδιάς.
Τα παραπάνω οργανώθηκαν από εθελοντές που ποτέ δεν θα ακούσουν μπράβο, αλλά ούτε και το περιμένουν.
------------------------------------------------------------------------------------------------
Φωτιές στον Ελικώνα
Φωτιές στη Πάρνηθα
Φωτιές στα Δερβενοχώρια
Φωτιές σε όλη την Ελλάδα
Τα παραπάνω οργανώθηκαν από εθελοντές που και μπράβο θα ακούσουν, και αμοιβή θα πάρουν για τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσέφεραν στους αφεντάδες τους.
----->Τι να κάνουμε;
Ο Εθελοντισμός έχει διττή έννοια…
...........και είναι ανθρώπων έργο.
α400.000 φορές περισσότερο χρώμιο στο ποτάμι
Δεν είναι ότι οι αρμόδιες αρχές δεν γνώριζαν το πρόβλημα. Από το 1995 έως το 2000 γίνονταν μετρήσεις στα νερά του Ασωπού στο πλαίσιο ενός ευρωπαϊκού προγράμματος για τα επιφανειακά νερά. Τα αποτελέσματα όμως δεν ανακοινώθηκαν ποτέ στους Ευρωπαίους. Κανείς δεν είχε τολμήσει να δείξει επίπεδα χρωμίου 4.000 ppm ανά λίτρο με όριο το 0,01 ppm. Το μεγαλύτερο ποσοστό της τοξικής ουσίας κατέληγε στον υδροφόρο ορίζοντα. Ο Ασωπός στο «καθαρό» του σημείο κατεβάζει 100 κυβικά μέτρα νερό την ώρα. Στο σημείο όπου βρίσκονται οι περισσότερες βιομηχανίες ο όγκος νερού φθάνει τα 1.800 κ.μ./ώρα εξαιτίας της προσθήκης των αποβλήτων. Στη θάλασσα όμως (Χαλκούτσι, Ωρωπός) εκβάλλονται μόλις 500 κ.μ. Τα υπόλοιπα έχουν καταλήξει στα υπόγεια ύδατα, λόγω της ιδιαιτερότητας του εδάφους.
Την ίδια ώρα, οι βιομηχανίες συνεχίζουν ανενόχλητες το έργο τους. Η απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θήβας δεν είχε κανένα πρακτικό αντίκρισμα. Αφενός μεν διότι με τις «ελαφρές» αυτές ποινές... συμφέρει να ρυπαίνουν και αφετέρου διότι η απόφαση αφορά «στιγμιαίο» και όχι «συνεχές» έγκλημα. Οι έξι βιομήχανοι κρίθηκαν ένοχοι επειδή τη στιγμή που ελέγχθησαν, τα απόβλητά τους δεν ήταν «καθαρά».
Πηχτό μαύρο υγρό
Κι ας «βγάζουν» μάτι οι παρανομίες σε όποιον κάνει μια απλή βόλτα κατά μήκος του Ασωπού. Μόνο εμείς είδαμε την «μπούκα» (σωλήνα) μιας βιομηχανίας να βγάζει ένα πηχτό μαύρο υγρό και μια άλλη να χύνει στο ποτάμι έναν μοβ πολτό που έζεχνε. Οχι ότι οι υπόλοιπες έβγαζαν καθαρό νερό – απλώς ήταν επιμελώς κρυμμένες σε αθέατα σημεία. Αλλωστε, η εικόνα του ποταμού μιλάει από μόνη της. Αναλόγως με τη βιομηχανία που βρίσκεται κοντά, το χρώμα του νερού αλλάζει – σε σημεία μάλιστα σχεδόν κοχλάζει.
Αυτό όμως που για τον απλό πολίτη είναι αυταπόδεικτο, για τους αρμοδίους είναι μόνο μια εικασία. «Φέρτε μας αποδείξεις», είναι η μόνιμη επωδός τους στις καταγγελίες των κατοίκων. «Εμείς πρέπει να κάνουμε αναλύσεις, εμείς να κυνηγούμε τις μπούκες ανάμεσα στα καλάμια, εμείς να τα βάζουμε με τα μεγαθήρια και τους δικηγόρους τους», λένε στην «Κ». Σύμφωνα με μαρτυρίες, ακόμα και όταν μέλη των λεγόμενων «ράμπο του περιβάλλοντος» (Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος) έφθασαν στα Οινόφυτα για να ελέγξουν την κατάσταση, αρνήθηκαν να προσεγγίσουν δύσβατα σημεία της κοίτης του Ασωπού για να διαπιστώσουν τη ρύπανση. «Πού να πάμε με τα τακούνια... Αλλη φορά», είπαν.
Αχρηστοι βιολογικοί καθαρισμοί
Το εξασθενές χρώμιο που ανιχνεύεται στα νερά προέρχεται κυρίως από τα απόβλητα των βιομηχανιών που κάνουν επεξεργασία μετάλλων (βαφεία, φινιριστήρια, γαλβανιστήρια – είναι γνωστό ότι στις όχθες του Ασωπού αναπτύσσεται όλη η μεταλλοβιομηχανία της Ελλάδας). Οπως εξηγεί στην «Κ» ο χημικός μηχανικός και πρόεδρος του Ινστιτούτου Τοπικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος κ. Θανάσης Παντελόγλου, επειδή κατά την επεξεργασία του το αλουμίνιο οξειδώνεται, χρειάζεται «χρωμάτωση». Του κάνουν λοιπόν μια σειρά από «μπάνια» σε χρωμικό οξύ (εξασθενές χρώμιο). Μεταξύ των «μπάνιων», ωστόσο, το αλουμίνιο ξεπλένεται.
Το νερό που χρησιμοποιείται για τα ξεπλύματα, μαζί με το χρώμιο, καταλήγει βέβαια στα απόβλητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο οι βιομηχανίες των οποίων οι 13 υπεύθυνοι κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου πριν από λίγες ημέρες –οι περισσότερες εκ των οποίων χρησιμοποιούν την παραπάνω διαδικασία– καταναλώνουν συνολικά 7.500 κυβικά μέτρα νερού την ημέρα. (Ο βιολογικός καθαρισμός που τροφοδοτεί τους οικισμούς Οινοφύτων και Σχηματαρίου παράγει 2.500 κυβικά μέτρα την ημέρα.)
Η «χρωμάτωση» καταρρίπτει αυτόματα και τον ισχυρισμό των κατηγορουμένων ότι λειτουργούν τους βιολογικούς τους καθαρισμούς. «Αν τα νερά από αυτά τα “ξεπλύματα” τα ρίξεις μαζί με τα άλλα απόβλητα, ουσιαστικά ακυρώνεις τη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού, γιατί είναι τόσο τοξικά που σκοτώνουν τους μικροοργανισμούς που χρησιμοποιεί ο βιολογικός για τον καθαρισμό του νερού», λέει ο κ. Παντελόγλου. «Ακόμα δηλαδή και οι ελάχιστοι που τους λειτουργούν, δεν έχει καμία απολύτως σημασία». Σύμφωνα με τον ίδιο, τα τοξικά απόβλητα είναι απαραίτητο να υποβάλλονται σε προεπεξεργασία πριν πάνε στον βιολογικό καθαρισμό. «Η διαδικασία της προεπεξεργασίας έχει ως εξής: προσθήκη θειικού οξέος και έπειτα μεταθειώδους νατρίου προκειμένου να μετατραπεί το εξασθενές χρώμιο σε τρισθενές χρώμιο. Μετά ρίχνεις σβησμένο ασβέστη που το μετατρέπει σε υδροξείδιο του χρωμίου. Μετά το στέλνεις στον βιολογικό. Η διαδικασία αυτή κοστίζει 1,5 δολάριο το κυβικό μέτρο. Ε, για 1,5 δολάριο σκοτώνουν τον κόσμο».--------------------
Νερό - δηλητήριο από τον Ασωπό
Στα Οινόφυτα οι θάνατοι από καρκίνο από το 6% εκτοξεύθηκαν στο 32%
Εδώ και τρεις δεκαετίες οι κάτοικοι των Οινοφύτων πίνουν νερό με χρώμιο,γιατί αυτό τρέχει από τις βρύσες τους. Το αποτέλεσμα είναι οι θάνατοι από καρκίνο να έχουν εκτοξευθεί από 6% σε 32% επί του συνόλου τεθνεώτων μέσα σε 18 χρόνια. Ολοι γνωρίζουν τον ένοχο, αλλά ο νόμος της σιωπής στην περιοχή είναι πανίσχυρος. Ετσι, οι εκατοντάδες βιομηχανίες της ευρύτερης περιοχής συνεχίζουν ανενόχλητες να απορρίπτουν ανεπεξέργαστα τα απόβλητά τους στον Ασωπό ποταμό, κυριολεκτικά δηλητηριάζοντας τον υδροφόρο ορίζοντα. Ελάχιστοι έλεγχοι διεξάγονται, ακόμα λιγότερα πρόστιμα επιβάλλονται - είναι νωπές οι εντυπώσεις από τις χαμηλές ποινές στην πρόσφατη «δίκη του Ασωπού». Η «Κ» βρέθηκε στα Οινόφυτα, μάρτυρας σε ένα έγκλημα που αφορά την υγεία όλων μας. Το ίδιο μολυσμένο νερό άλλωστε χρησιμοποιούν οι βιομηχανίες τροφίμων που βρίσκονται εκεί για να παράξουν τα προϊόντα τους - τα ίδια προϊόντα που φθάνουν και στο δικό μας τραπέζι.
----------------------
Θανατηφόρα τα νερά του Ασωπού
Τετραπλασιάστηκαν τα θύματα από καρκίνο στα Οινόφυτα εξ αιτίας της μόλυνσης με τα βαρέα τοξικά των βιομηχανιών. Της Λινας Γιανναρου
«Μην το ψάχνεις, oμερτά. Εδώ κλείνουν στόματα, δεν είναι παίξε-γέλασε». Πράγματι, ο κώδικας σιωπής στα Οινόφυτα είναι τόσο ισχυρός που έχει καταφέρει να καλύψει ένα άνευ προηγουμένου σκάνδαλο, που αφορά στην επιβάρυνση του οικοσυστήματος και της υγείας των κατοίκων της περιοχής από την εδώ και 30 χρόνια απόρριψη ανεπεξέργαστων βιομηχανικών αποβλήτων στον πολύπαθο Ασωπό ποταμό. Λίγες ημέρες μετά την απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θήβας να επιβάλει σε έξι υπευθύνους βιομηχανιών που βρέθηκαν ένοχοι για «σοβαρή επιβάρυνση του περιβάλλοντος» την ποινή των... 3-5.000 ευρώ (απόφαση που σχολιάστηκε με απορία και πικρία από όλους τους ευαισθητοποιημένους και παθόντες κατοίκους των περιοχών του Ασωπού), η «Κ» βρέθηκε στην «πίσω αυλή» των εργοστασίων των Οινοφύτων και διαπίστωσε ότι το έγκλημα συνεχίζεται...
Στην πάλαι ποτέ εύφορη πεδιάδα των Οινοφύτων σήμερα καλλιεργείται κατά 90% με... καρότο. Είναι το μόνο που μπορεί να «αντέξει» τη χημική επιβάρυνση του εδάφους και του νερού. Αντίστοιχα, ενώ ο ποταμός Ασωπός, στο τμήμα πριν από τη βιομηχανική περιοχή φιλοξενεί στις όχθες του οργιώδη βλάστηση και σημαντική πανίδα, αυτή σταδιακά εξαφανίζεται στα Οινόφυτα. Το μόνο που επιζεί είναι οι καλαμιώνες, αρκετά ανθεκτικοί στη ρύπανση από τα απόβλητα.
Κανείς όμως δεν φαίνεται να παρατηρεί τη συνολική εικόνα. Αναμενόμενο. Στα Οινόφυτα βρίσκονται εγκατεστημένες οι μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας (1.080 είναι εγγεγραμμένες στα μητρώα της Πυροσβεστικής), έχοντας βρει πρόσφορο έδαφος λόγω της απουσίας χωροταξικού σχεδιασμού (η μεγαλύτερη βιομηχανική περιοχή δεν είναι χαρακτηρισμένη «βιομηχανική ζώνη»). Εξαιτίας του «διάτρητου» θεσμικού πλαισίου και, κυρίως, επειδή οι αρμόδιες αρχές κάνουν τα στραβά μάτια, έως σήμερα, η συντριπτική πλειονότητα των μονάδων απορρίπτουν ανεπεξέργαστα τα απόβλητά τους στον Ασωπό ποταμό επιβαρύνοντας τον υδροφόρο ορίζοντα, δηλαδή το νερό από το οποίο υδρεύεται ο Δήμος Οινοφύτων.
Νιτρικά και χρώμιο
Ωστόσο, ενώ πρόκειται για -έστω και άτυπη- βιομηχανική περιοχή, το νερό που αντλείται από τα αντλιοστάσια του Δήμου (βρίσκονται στις όχθες του Ασωπού) προκειμένου να διοχετευθεί στο δίκτυο ύδρευσης των Οινοφύτων, δεν υποβάλλεται σε έλεγχο για βαρέα μέταλλα, παρά μόνο σε μικροβιολογικό έλεγχο. Μόνο μετά την επιμονή ιδιωτών, απλών κατοίκων των Οινοφύτων, έγινε ο πρώτος έγκυρος χημικός έλεγχος του πόσιμου νερού της περιοχής, που αποκάλυψε το μέγεθος της ρύπανσης. Ηταν το 2004. Εκτοτε, οι μετρήσεις επαναλαμβάνονται σε ετήσια βάση με ευθύνη του Δήμου και εμφανίζουν τα ίδια -άκρως ανησυχητικά- αποτελέσματα: το νερό που πίνουν οι περίπου 30.000 μόνιμοι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής των Οινοφύτων (οι οποίοι ξεπερνούν τους 100.000 το καλοκαίρι) και το νερό που χρησιμοποιούν οι βιομηχανίες τροφίμων για την παραγωγή των προϊόντων τους είναι επιβαρυμένο, μεταξύ άλλων, με νιτρικά και εξασθενές χρώμιο πάνω από τα όρια ασφαλείας. Οπως αναφέρει το έγγραφο του Γενικού Χημείου του Κράτους που συνοδεύει τις τελευταίες χημικές και μικροβιολογικές εξετάσεις δειγμάτων νερού από τα Οινόφυτα (Απρίλιος 2007), «οι υδρευτικές γεωτρήσεις των Οινοφύτων (αντλιοστάσια 2 και 3) εμφανίζουν ιδιαίτερα υψηλές συγκεντρώσεις νιτρικών ιόντων και χρωμίου».
Σημειώνεται ότι το εξασθενές χρώμιο είναι τοξικό, ανήκει στις καρκινογόνες ουσίες και -το κυριότερο- είναι βιοσυσσωρεύσιμο. Δεν αποβάλλεται δηλαδή από τον οργανισμό -αντίθετα η κάθε «δόση» προστίθεται στην προηγούμενη. Επί της ουσίας, δεν υπάρχει όριο «ασφαλείας».
Εως σήμερα, ωστόσο, δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο για την προστασία των πολιτών, ενώ ελάχιστοι είναι οι έλεγχοι που πραγματοποιούνται και ακόμα λιγότερα τα πρόστιμα που επιβάλλονται στις ρυπαίνουσες βιομηχανίες - άλλωστε κι αυτά σπάνια καταβάλλονται. Το κράτος εν κράτει των Οινοφύτων περιφρουρεί πολύ αποτελεσματικά το «δικαίωμα» στη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής. Η επεξεργασία των αποβλήτων κοστίζει. Ακόμα και η λειτουργία των βιολογικών καθαρισμών για τους οποίους οι επιχειρήσεις έχουν επιδοτηθεί σημαίνει χρήματα.
«Μα εγώ τους θάβω...»
Το έγκλημα ωστόσο είναι οφθαλμοφανές. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, οι βιομήχανοι είναι υποχρεωμένοι να επεξεργάζονται τα λύματά τους πριν τα απορρίψουν οπουδήποτε. Μεταξύ των προϋποθέσεων είναι όταν τα απόβλητα «φεύγουν» από τη μονάδα να είναι άχρωμα. Οπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που παρουσιάζει η «Κ», δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός ή εξοπλισμένος με τελευταίας τεχνολογίας όργανα για να διαπιστώσει ότι -τουλάχιστον- αυτό δεν τηρείται.
Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την υγεία των κατοίκων των Οινοφύτων που, επί δεκαετίες, πίνουν, μαγειρεύουν, ποτίζουν τις καλλιέργειές τους με αυτό το νερό; Κανείς επίσιμος φορέας δεν έχει ασχοληθεί να το διερευνήσει. Τα αποτελέσματα ωστόσο της προσωπικής έρευνας ενός ιδιώτη, του πατέρα Γιάννη Οικονομίδη, του νέου και δραστήριου κληρικού της περιοχής, προκαλούν σοκ. Με αφετηρία τα αρχεία ταφής των Οινοφύτων, αναζήτησε τα πιστοποιητικά θανάτου και βρήκε ότι στα Οινόφυτα ο καρκίνος ως αιτία θανάτου εκτοξεύθηκε από 6% το 1989 στο 32% σήμερα. Βρήκε μάλιστα ότι οι περισσότεροι καρκίνοι που σκότωναν τον πληθυσμό έχουν άμεση σχέση με την πρόσληψη τοξικών ουσιών: ουροδόχος κύστη, νεφρά, θυρεοειδής. Φυσικά, έχει ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές - ήτοι τη Νομαρχία Βοιωτίας. Κάθε εβδομάδα, εξάλλου, καταθέτει στη νομαρχία και μία επώνυμη καταγγελία σχετική με την απόρριψη αποβλήτων στον Ασωπό. Πάντα αναφέρει συγκεκριμένο τόπο και χρόνο της παρανομίας. Οχι μόνο δεν έχει έρθει ποτέ κάποιος να τις ελέγξει, αλλά οι καταγγελίες του δεν πρωτοκολλούνται καν. «Και τι σας νοιάζει εσάς;» ήταν η απάντηση μιας υπαλλήλου μετά τις συνεχείς οχλήσεις του. «Μα, εγώ τους θάβω!», απάντησε...
Αναδημοσίευση από Καθημερινή της Κυριακής
---------------------------------------------------------------------------
Εμείς τι να πούμε παραπάνω;
Καλό παράδεισο λοιπόν.
Ενα έργο που το περιμένουμε πως και πως.
Ξεκίνησε...επιτέλους. Μέχρι σήμερα βαδίζει όπως όλα τα έργα στην Ελλάδα.
Αααααργά όπως έλεγε και ο Φωτόπουλος.
Εντάξει θα περιμένουμε, άλλωστε τι άλλο μπορούμε να κάνουμε, να δείρουμε τον εργολάβο που δουλεύει και άλλο έργο ταυτόχρονα, χωρίς να διαθέτει ανάλογο προσωπικό;
Να φωνάξουμε ξανά στη Νομαρχία; Θα μας πουν πως υπάρχει χρονοδιάγραμμα που αν δεν το τηρήσει θα πληρώσει ρήτρα κτλ κτλ.
Γι' αυτό όμως που δεν μπορούμε να περιμένουμε είναι τον τρόπο που σηματοδότησε την επικίνδυνη στροφή. Το φως της ημέρας βοηθάει τον οδηγό να την περάσει. Η νύχτα όμως;
Τι σήμανση είναι αυτή εργολάβε μου;
Εχεις αναγνώσει τα θεσμικά κείμενα;
Και καλά εσύ, δεν σε νοιάζει.
Αυτό το επιβλέπον μηχανικό δεν πέρασε καθόλου από εκεί; (Μόνο το ουδέτερο ταιρειάζει).
Είδε τη νύχτα άμα συναντηθουν δυο αυτοκίνητα, τι πιθανότητες έχουν να μην τρακάρουν.
ΠΑΡΤΕ ΜΕΤΡΑ ΣΗΜΑΝΣΗΣ ΙΚΑΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΘΑ ΕΙΣΤΕ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ.
Ενημέρωση για τα πεπραγμένα των πρώτων 90 ημερών στο Δήμο Οινοφύτων από τον δήμαρχο Κο Γώργιο Θεοδωρόπουλο..
Επιγραμματικά καταγράφουμε:
Κτίριο Διοικητηρίου με παιδικό σταθμό και μουσείο Βιομηχανίας.
Σχόλια:
. Ότι αναφέρεται στον Αγιο Θωμά και το Κλειδί αναγράφονται με κόκκινο χρώμα.
. Για τα υπόλοιπα υπάρχουν κάποια ερωτήματα, σχετικά με τον τόπο που θα γίνουν.
Εκτός και αν θεωρείται σίγουρο ότι θα γίνουν στα Οινόφυτα και το κέντρο να γίνει ΠΙΟ κεντρικό.:
Αποστείλαμε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα στη Νομαρχία για τη φάση στην οποία βρίσκεται η κατασκευή του πολυαναμενόμενου περιφερειακού δρόμου και η απάντηση είναι η παρακάτω:
====================================================================
Κοινός είναι ο ξυνός, επειδή η κοινωνία λέγεται και ξυνωνία, κατά πως λέγει και ο δάσκαλος, ιατρός στο επάγγελμα, Βαρδιάμπασης. Το ξυν- του ξυνός είναι το συν- του συνόλου των συν-ανθρώπων που συν-αγωνίζονται και είναι κοινοί(ξυνοί) στην κοινωνία(ξυνωνία).
Συν πάει να πει ομού, μαζί γι’αυτό οι συγκεντρωμένοι γύρω από την κοινή εστία ονομάζονται και ομο-γάλακτοι.
Αυτοί αργότερα απαρτίζουν το Δάμο, το Δήμο, το Λαό και Δήμου φήμης είναι αυτό που θα λέγαμε σήμερα κοινή γνώμη.
Η φάτις (από το φάω, απ’όπου και η φήμη), αρχικά είναι η φωνή από τον ουρανό, η φωνή του Μαντείου, ο χρησμός, η φάτις θεού, η φήμη Φοίβου. Στη συνέχεια φάτις ονομάζεται η φωνή των ανθρώπων, η ομιλία τους, ο λόγος τους και φήμη είναι ο λόγος ο διαδεδομένος μεταξύ των ανθρώπων σχετικά με τη μυστηριώδη φωνή που ακούστηκε.
Ετσι το ρήμα φατίζω σημαίνει δια-φημίζω, δηλαδή διαδίδω τη φήμη στο Δήμο, στο λαό, πράγμα που καθιστά φανερό τον τεράστιο ρόλο της διαφήμισης στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης από τα πανάρχαια χρόνια.
Διαφήμιση λοιπόν ο λόγος της παραπάνω εισαγωγής. Διαφήμιση ενός δικτυακού ημερολογίου που έλειπε από τη Βοιωτία τόσο καιρό. (Μεταξύ μας…εμείς έχουμε την δική τους ανάγκη διαφήμισης, καθώς απευθύνονται σε μεγαλύτερο πληθυσμιακό αναγνωστικό κοινό).
Viotia.Blogspot.com
Μια είσοδος και θα πειστείτε για το αγαθό των προθέσεών τους (εμείς το λέμε…βίτσιο). Προσεγγίζουν θέματα που αφορούν όλο το Νομό, αλλά δεν ξεχνούν την εσχατιά του. Μπείτε, σχολιάστε τα άρθρα τους, στείλτε τα δικά σας και κάντε γνωστά τα προβλήματά σας σε ένα πιο μεγάλο κοινό.
ΑξΙζΕι Τη ΠρΟσΟχΗ σΑς
Ξεκίνησε η διαδικασία της χαρτούρας από πλευράς υποψηφίων. Εμείς θα καταγράψουμε τις απόψεις τους και εσεις σχολιάστε:
ΔΗΜΟΣ ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ
δημιουργικός και ανθρώπινος
Μιχάλης Γ. Γιαλούρης
Υποψήφιος Δήμαρχος Οινοφύτων
Φίλοι και συμπολίτες του Καποδιστριακού Δήμου Οινοφύτων
Ηρθε το τελος. Ηρθε το τελος. Ηδη αρχισαν οι αυλες να υποδεχονται την πρωτη πισσα. Πασαλειματα στο δρομο του σχολειου, στο δρομο του ΚΑΠΗ, στο δρομο του γηπεδου και επεται συνεχεια. Εμπρος λοιπον στο δρομο του γιουργια. Οσο πιο πολυ πασαλειμα τοσο καλύτερα. Παρακαλω μην ξεχασετε να πασαλειψετε και τον κεντρικο δρομο, ετσι για ποικιλια. Α! ηρθε το νερό. Εννοώ οι σωλήνες γιατί νερό...δεν νομίζω. Μια συμβουλή εχουμε να δώσουμε για τη νεα τετραετία. Ψηφίστε ανθρώπους από το χωριό, όποιον συνδυασμό και να επιλεξετε. Πιάστε τους από τον σβέρκο και δεσμεύστε τους ότι θα ενδιαφερθουν για τον τόπο μας και όχι για τις αυλές μας.
