Προϋποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή Οινοφύτων - Σχηματαρίου

6 Φεβρουαρίου 2010, Θήβα

Ημερίδα: «Προϋποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή Οινοφύτων - Σχηματαρίου»

Οργάνωση: ΤΕΕ ΠΤ Ανατολικής Στερεάς του ΤΕΕ

Χώρος: Συνεδριακό Κέντρο Δήμου Θηβών

Ώρα έναρξης: 10:00 πμ
Πληροφορίες:

Τμήμα Επιστημονικού και Αναπτυξιακού Έργου ΤΕΕ, τηλ. 210-3291252-4 ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: sci-work@central.tee.gr

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

Νέα Ημερομηνία για Ημερίδα

5 Δεκεμβρίου 2009, Θήβα

Ημερίδα: Προυποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή Οινοφύτων - Σχηματαρίου.

Οργάνωση: ΤΕΕ - Περιφερειακό τμήμα Ανατολικής Στερεάς του ΤΕΕ.

Χώρος: Συνεδριακό Κέντρο Δήμου Θηβών
Ώρα έναρξης: 10.00 π.μ.

Ποιος πραγματικά πρέπει να δικασθεί;

Βρέθηκα στο δικαστήριο της Θήβας και μια ενδιαφέρουσα δίκη για φόνο εκ προμελέτης μου τράβηξε την προσοχή.
Το πρόσωπό μου πάγωσε όταν ανάμεσα στους κατηγορούμενους αντίκρισα ένα χωριατόπουλο από τον τόπο μας, ΄ληγμένο΄ και παραδομένο στο δρόμο χωρίς γυρισμό.
Το δρόμο των ναρκωτικών.
Δεν θα εξετάσω αν συμμετείχε στο έγκλημα ή όχι. Αυτό είναι δουλειά του δικαστηρίου.
Θα αναρωτηθώ μόνο, εάν σε αυτό το κάθισμα, πριν πολλά χρόνια, έπρεπε πρώτα να καθίσει όλο το χωριό!
Το χωριό που γνώριζε, γνωρίζει και θα γνωρίζει, αλλά ποτέ δεν θα βοηθάει.
Ντρέπομαι για το πώς μεγαλώσαμε αυτό το παλικάρι.
Τρέμω για τα δικά μου παλικάρια.
Για τις κοινωνικές υπηρεσίες της Νομαρχίας και του Δήμου ούτε λόγος.
Ενδεχόμενα να δηλώνουν και άγνοια.
Άγνοια , όπως κάνουν κάθε φορά σαν τις μωρές παρθένες.

Αναβολή ημερίδας στη Θήβα

Αναβάλλεται η ημερίδα του ΤΕΕ (Προϋποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή Οινοφύτων - Σχηματαρίου), που είχε προγραμματισθεί για τις 10 Οκτωβρίου στη Θήβα, λόγω εκλογών.

Η διαχρονικότητα των 'τυμβωρύχων'

Το κείμενο που ακολουθεί είναι δημοσίευμα του Β. Haussoullier, καθηγητή αρχαιολογίας, στο περιοδικό: Αρχιτεκτονική Επιθεώρηση Παρισίων το 1884. Παρουσιάζει ιστορική, αρχαιολογική και πολιτισμική αξία για τον τόπο, που δεν χωρεί αμφισβήτησης.

Καταγράφηκε όμως, γιατί δείχνει πως η άλωση της Ταναγραικής γης είναι διαχρονική.

Διαβάζοντας το κείμενο, αντικαταστήστε:

• Στο πρόσωπο του αρχαιολόγου τους φορείς που αυτοοραγανώνονται, ώστε να μην αφανισθεί ο τοπικός πληθυσμός από τα καρκινογόνα βιομηχανικά απόβλητα.
• Στα πρόσωπα των κατοίκων της τότε εποχής, τους εργάτες των βιομηχανιών της σημερινής εποχής και τους φόβους της ανεργίας και της ανέχειας.
• Στο πρόσωπο του Κου Έρνερη(εξ άστεως ορμόμενου), τους σημερινούς βιομηχάνους(‘τυμβωρύχους’) που δεν ζουν στη γη που εκμεταλλεύονται.

Η πόλις της Τανάγρας εν τη αρχαιότητι ήτο καλή και εύπορος. Εάν πιστεύση τις τον Δικαίαρχον, περιηγητήν του τέλους του 4ου προ Χριστού αιώνος, οι Ταναγραίοι ήσαν οι φιλοξενώτεροι των ανθρώπων, ή τουλάχιστον των Βοωτών. Εκτός τούτου και αγαθοί καλλιεργηταί, των οποίων αι άμπελοι ήσαν περιώνυμοι. Οι σύγχρονοι Ταναγραίοι, ήτο οι κάτοικοι του χωρίου Σκιματάρι, κειμένου εις πέντε χιλιομέτρων απόστασιν από των ερειπίων της αρχαίας πόλεως, εισίν ως επί το πλείστον άποροι, αν μη εντελώς πένητες, ο δε οίνος των μέτριος. Εν τούτοις εισίν ως οι πρόγονοί των επίσης φιλόξενοι, ιδίως αν τοις εμπνεύση τις την εμπιστοσύνην και αποκτήση την οικειότητά των, ήν δθσκόλως κατ’αρχάς επιτυγχάνει παρά τοις χωρικοίς της Ελλάδος. Επί πολύν χρόνον κατώκησα το πενιχρόν αυτό χωρίον, επανήλθον δε και πολλάκις, και ίσως ημέραν τινά εύρω την ευκαιρίαν να περιγράψω τα ιδιαίτερα ήθη και έθιμα των κατοίκων αυτού, τας προλήψεις των, και τα ιαματικά των μέσα.

Δεν υπάρχει Σκιματαριώτης μη ως αρχαιολόγος, δεν υπάρχει εις ο μη ανορύξας ένα ή πλειοτέρους τάφους, και μη ευρών τινάς των Ταναγραίων κορών, τας οποίας τόσον θαυμάζομεν σήμερον. Ακριβώς όλαι αι νεκροπόλεις της αρχαίας Τανάγρας κείνται επί της περιφερείας των΄ τους δε ταφους αυτών θεωρούσι κτήμα των, περιουσίαν των, συχνάκις δε αμύνονται υπέρ αυτών και ενόπλως κατά των κατοίκων του γειτονικού χωριού Βράτσι, τους οποίους εξαιρετικώς εχθραίνουσιν. Η Κυβέρνησις αναμφισβητήτως απαγορεύει τας εν κρυπτώ ανασκαφάς, διατηρούσα προς τούτο και φρουράν εκ τριών ή πέντε ανδρών διαμένουσαν είτε εις Σκιματάρι, είτε εις Λιατάνι, είτε και εις Βράτσι, τα τρία ταύτα χωρία τα έχοντα την κυριότητα του εδάφους των Ταναγραίων νεκροπόλεων΄επί πλέον ο φύλαξ του εν Σκιματάρι Μουσείου είνε διατεταγμένος όπως νυχθημερόν επαγρυπνή. Αλλ’ είνε αι προφυλάξεις αύται αρκούσαι; Η φρουρά περιπολεί, μάλιστα ποιεί και χρήσιν των όπλων, αφο΄τινά έτη προ της αφίξεώς μου οι στρατιώται επυροβόλησαν χωρικόν τινα καταγινόμενον εις ανασκαφάς και τον εφόνευσαν΄ αλλ’ η φρουρά δεν είναι πάντοτε παρούσα΄ ο δε αρχαιφύλαξ χωρικός Σκιματαριώτης, όσον ζήλον και αν επιδεικνύη, έχει τας ασχολίας του, κα επί τέλους αναγκάζεται από καιρού εις καιρόν να μεταβαίνει μέχρι Χαλκίδος και Θηβών. Καθ΄ον χρόνον διετρίβον εγώ αυτόθι, ο φύλαξ ήτο απών αναχωρήσας δια τον επί των ορίων μετά των Τούρκων πόλεμον, αντικαθίστα δάτόν ο αδελφός του, όστις νέηλυς εις το επάγγελμα, πολλακις ετιμωρήθη δια τον υπέρμετρον ζήλον του. Νύκτα τινά του εκλάπη το υννίον του, άλλοτε δε πάλιν η δίκελλάτου. – Αι εν κρυπτώ λοιπόν ανασκαφαί πάντοτε συμβαίνουσιν αυτόθι, ιδού δε πως εκτελούνται΄ (είνε μαρτυρία – και δεν δσκολεύομαι να το ομολογήσω – συνενόχου). Κατ’αρχάς δέον να ορισθή επακριβώς η τοποθεσία του τάφου. Και εις τινά μεν μέρη αύτη επιτγχάνεται δι’απλής ανασκαφής δια πτύου΄- αλλά συνήθως οι χωρικοί μεταχειρίζονται προς ανεύρεσιν των τάφων μακράν σιδηράν αιχμηράν ράβδον, μήκους ενός και ημίσεος μέτρου, ην εμπήγουσιν εις το έδαφος. Άμα η ράβδος απαντήσει αντίστασιν, εξάγουσιν αυτήν, και αν εις την αιχμήν είνε προσκεκολλημένα τεμάχια του καλύπτοντος τους τάφους πορώδους λίθου, δεν υπάρχει αμφιβολία – τάφος είνε. Αλλά και εκ του ήχου του κτυπήματος των πορωδών πλακών του τάφου ενδείκνυται ούτος, μεθ΄ο δεν υπολείπεται πλέον ή να εξευρεθεί η κατάλληλος στιγμή προς ανασκαφήν, ή μάλλον ειπείν προς σύλησιν του τάφου.

Ότι αι ανασκαφαί αύται φέροσιν σις φως νέα αντικείμενα είνε εκτός πάσης αμφιβολίας. Δυστυχώς όμως εισίν επ’ ελάχιστον διαδακτικαί, καθό ενεργούμεναι ως επί το πλείστον, είτε κατά την ανατολήν, είτε κατά την δύσιν του ηλίου, είτε κατά τη νύκτα ακόμη, και όσον το δυνατόν ταχέως. Είχον όμως την ευτυχίαν να παρασταθώ και εις ανασκαφάς τακτικάς, γινομένας εν πλήρει μεσημβρία, και εν πάση ησυχία και ασφάλεια.

Κατά τον Δεκέμβριον του 1879 ο εν Αθήναις εμπορευόμενος τας αρχαιότητας Αναστάσιος Έρνερης(;) έλαβε την άδειαν παρά της ελληνικής Κυβερνήσεως να ανασκάψη αγρόν εν Τανάγρα, τον οποίον επί τούτω ηγόρασε, με την συμφωνίαν όπως μέρος των ευρημάτων αποδώση εις την Αρχαιολογικήν Εταιρίαν των Αθηνών. Όθεν μετά μεγάλης χαράς έλαβον εκ νέου την εις Σκιματάρι άγουσαν, η δε πρώτη επίσκεψίς μου ήτο διά τον παρέχοντά μοι τοιαύτην λαμπράν ευκαιρίαν διδασκαλίας, δια τον Έρνερην. Εύρον δ’αυτόν κατοικούντα παρά τινι χωρικώ φίλω του. Ο χωρικός ούτος ήτο ο άνθρωπός του, όπως λέγουσιν οι Έλληνες. Ο Έρνερης ήτο ανάδοχος ενός των τέκνων του, ήτο ο κουμπάρος της οικογένειας,και τούτο είνε τίτλος εν Ελλάδι, τίτλος δίδων δικαίωμα εις σέβας και υπόληψιν εκ μέρους της οικογενείας. Είνε ο πραγματικός προστάτης του τέκνου, δεν είνε ο κοινός ανάδοχος, τον οποίον γνωρίζομεν, αλλά πρόσωπον επί του οποίου πολύ λογίζουσι και βασίζονται. Αι ιδέαι αύται εισίν παραδόξως ισχυραί εις τα ελληνικά χωρία. Εντεύθεν έκαστος εννοεί πόσον θαμασίαν ιδέαν είχε συλλάβει ο έμπορος των αρχαιοτήτων να βαπτίση εν τέκνον, και να δημιουργήση διά του μέσου αυτού αντιπρόσωπον εν Τανάγρα, επιτετραμμένον εν τη χώρα, τη μάλλον ονομαστή διά τα ειδώλιά της, τας κόρας της, όστις θα τον επληροφόρει και δια τας ευτυχείς ανακαλύψεις, και διά τας παροσιαζομένας καλάς ευκαιρίας, και όστις θα τω εχρησίμευεν εν ανάγκη ως μεσάζων παρά τοις χωρικοίς, οίτινες στεναχωρούνται να φυλάττωσιν επί πολύν χρόνον τα ευρήματα των, χωρίς να τα ανταλλάξωσιν αντί καλών νομισμάτων. Τον επιτετραμμένον τούτον αναμφιβόλως εφιλοξένει εν Αθήναις, εις δε το τέκνον του έδιδε μικρά τινα δώρ. Την 16 Δεκεμβρίου 1879, ημέραν καθ’ήν ήρχισαν αι ανασκαφαί, ενθυμούμαι ότι το δώρον ήτο ζεύγος υποδημάτων. – Πόσον λυπούμαι σήμερον, μη δυνηθείς να διαμείνω εφ’ όσον χρόνον διήρκεσαν αι εν Τανάγρα ανασκαφαί! Αναπολώ έτι ζωηρώς και εν όλαις ταις λεπτομερείαις τας ολίγας ημέρας, ας διήλθον μετά του κυρίου Έρνερη. Εκάστην πρωίαν ανεχωρούμεν έφιπποιίνα μεταβώμεν εις την χώραν των τάφων΄ήτο χειμών, και εις την μεγάλην εκείνην πεδιάδα το ψύχος ήτο επαισθητόν. Ποτέ δεν θα λησμονήσω πρωίαν τινά, καθ’ ην ανατέλλοντος του ηλίου εν διαυγεστάτη ατμοσφαίρα, είδομεν εν απόπτω αριστερόθεν τον κώνον της Δίρφιδος της Ευβοίας, δεξιόθεν δε και απώτερον τας κορυφάς του Παρνασσού χιονοσκεπάστους.

Κατά την αυτόθι διατριβήν μου παρέστην εις ανακάλυψιν πληθύος ειδωλίων εξ οπτής γης. Ας είπω δ΄εν πρώτοις, ότι αποτελεί την νεκρικην διακόσμησιν, δεν ευρίσκονται εις το εσωτερικόν των τάφων΄συχνάκις τα αντικείμενα ταύτα εισί τοποθετημένα παρά τα χείλη των τάφων. Ούτοι δ΄εισίν εκ πλακών του εν Τανάγρα εν αφθονία υπάρχοντος πορώδους λίθου. Ευρίσκονται δε άμα ανεγερθώσιν αι πλάκες αι σκεπάζουσαι τον ταφον, επομένως δεν κείνται πλησίον του νεκρού΄ είνε μεν εν τω τάφω, όχι όμως και παρά την χείρα του θανόντος. Τούτο έχει την σημασίαν του. Εις το εσωτερικόν του τάφου τα εξ οπτής γης αντικείμενα ευρίσκονται ενίοτε παρά την κεφαλήν, ενίοτε εις τα πλάγια του νεκρού. Το μόνον αντικείμενον, όπερ φαίνεται ότι διαρκώς ετίθετο εις το αυτό μέρος, είνε κοινόν αγγείον εξ οπτής γης, όπερ ουδέποτε είνε ζωγραφισμένον, έχει δε το σχήμα οινοχόης. Τούτο ευρίσκεται παρά τους πόδας του νεκρού εν τη γωνία του τάφου. Ενείχε δε την προμήθειαν του ύδατος του νεκρού. Τοιαύτα αγγεία εν μεγάλω αριθμω ευρίσκονται εν τοις μικροίς Μουσείοις του Σκιματάρι και εν τοις οίκοις των χωρικών, οίτινες μετά μεγάλης προφυλάξεως τα μεταφέρουσιν εις τους οίκους των, οσάκις ευρεθώσι σώα. Το ύδωρ εν αυτοίς, λέγουσι, διατηρείται δροσερώτατον. Τα ειδώλια σπανίως ευρίσκονται ακέραια΄διότι, εκτός του ότι ροπτόμενα εν τω τάφω υπό των συνοδευόντων τον νεκρόν εις την τελευταίαν κατοικίαν του εθραύοντο, ενίοτε ο νεκρός εσκεπάζετο και διά χώματος. Προς τούτοις και αι πορώδεις πλάκες, αι χρησιμεύουσαι ως σκέπασμα του τάφου, μη ούσαι ακριβώς συνηρμολογημέναι, άφινον χώμα περισσότερον ή ολιγώτερον υγρόν να διέρχηται εν τω τάφω, όπερ κατέστρεφε τα αγαλματίδια. Εν τούτοις υπάρχουσινεις τας εκτεταμένας ταύτας νεκροπόλεις τμήματα ξηρότερα τα μεν των δε, οι δε χωρικοί θαυμασίως γινώσκουσιν εις ποία μέρη δύνανται να επιτύχωσι την εύρεσιν ειδωλίων ακεραίων. Ο Έρνερης με είχεν ειδοποιήσει, ότι θα ανέσκαπτεν εις μέρος υγρόν΄και αληθώς ολίγα αγαλματίδια εξήχθησαν ακέραια. Εις των εργατών του ήτο επιφορτισμένος να αφαιρή το πρώτον στρώμα του χώματος, το σκεπάζον τα αντικείμενα, άμα δ΄επεραίνετο η εργασία αύτη, μόνος κατήρχετο εν τω ταφω, και ήρχιζε την εργασίν κρατών ανά χείρας μαχαιρίδιον. Εάν τα αντικείμενα ήσαν λίαν εύθραυστα ή σμικρά, μετεχειρίζετο τεμάχιον ξύλου αιχμηρόν, εκ φωσφόρου εν ανάγκη, και δι΄αυτού απέξεεν ολίγον κατ΄ολίγον το επί του πολυτίμου συντίμματος χώμα και κατώρθωνε να τα καθαρίση και επαναφέρη εις την προτέραν των κατάστασιν. Ούτως έπραξε δι΄επτά αγαλματίδια Ερώτων, άτινα ανεκάλυψεν εντός του αυτού τάφου, και των οποίων ιδέαν ακριβή παρέχουσιν οι εν Λούβρω υπάρχοντες Έρωτες. Οι μικροί αυτοί Έρωτες ήσαν εις τεμάχια. Πτέρυγες ελαφρώς χρωματισμέναι, βραχίονες κεκοσμημένοι δια χρυσών βραχιολίων, το παν συνήχθη μετά πολλής προσοχής, και περιετυλίχθη εντός σιγαροχάρτου. <<Όλα αυτά συγκολώνται>>, μοι έλεγεν ο Έρνερης, συνοδεύων συνοδεύων του λόγους διά μειδιάσματος εκφραστικού. Εγώ δε προσθέτω, διά να μεταχειρισθώ την μη γλαφυράν έκφρασιν του εμπόρου των αρχαιοτήτων, ότι όλα αυτά χρωματίζονται εκ νέου. Ιδού λοιπόν τα εξ οπτής γης αγαλματίδια, τα οποία μετά την επάνοδόν των εις το φως της ημέρας, διαφιλονεικούσι τα μουσεία της Ευρώπης και οι ερασταί των συλλογών. Εξέρχονται των τάφων, ένθα ως επί το πλείστον είχον ριφθή, διότι δεν είχον πλασθή διά το φως της ημέρας, ήσαν προωρισμένα διά τους νεκρούς. Εις ποίας πεποιθήσεις άρα γε υπήκουον οι καταθέτοντες ή ρίπτοντες ταύτα μετά των αγγείων, των λυχνιών, και των νομισμάτων εν τω τάφω; Χωρίς να έχω την αξίωσιν να λύσω το σπουδαίον αυτό ζήτημα, όπερ διαιρεί τους μάλλον περιωνύμους των αρχαιολόγων, θα παρενείρω τινάς παρατηρήσεις, αίτινες θα ώσι το τέρμα της μακράς μου ταύτης αφηγήσεως. Και εν πρώτοις νομίζω, ότι πριν ερωτήσωμεν τους καταθέτοντας αυτά εν τοις τάφοις, και ιδίως πριν τους εξαναγκάσωμεν να ομιλήσωσι, πρέπει να ερευνήσωμεν τους κατεργαζομένους ατά, τους δημιουργούς αυτών, τους δίνοντας την ζωήν, το μειδίαμα, την χάριν, τους τεχνίτας εκείνους, τους οποίους τότε απεκάλους κοροπλάστας, ήτοι εκτυπωτάς πλαγγόνων.

Ήσαν αληθώς αριστοτέχναι τινές εκ των Ταναγραίων, των οποίων όμως δεν διεσώθησαν τα ονόματα, τα δε εύθραυστα εξ οπτής γης αγαλματίδια των, άτινα επώλουν αναμφιβόλως εις τα πενιχρά εργαστήρια των της αγοράς, ως οι κοροπλάσται των Αθηνών, σήμερον συγκαταλέγονται μεταξύ των λεπτοτάτων έργων της Ελληνικής τέχνης. Οι τεχνίται ούτοι εξοειργάζοντο παντοία αντικείμενα. Αρκεί, ίνα πεισθή τις περί τούτου, να φυλλομετρήση το εράνισμα του Κυρίου Εζαί. Θεοί και θέαιναι, άνδρες και γυναίκες, γυναίκες εν αστυκή περιβολή, άλλαι εν στολή περιπάτου, κοράσια παίζοντα τους αστραγάλους, ηθοποιοί, σκηναί κωμικαί, άπαντες οι τύποι αντιπροσωπεύονται εν τη στοά του κοροπλάστου. Υπάρχοσι κοράσια παίζοντα την σφαίραν, εξ ων, η ηττηθείσα φέρει την σύντροφον της επί των ώμων. Είνε το παιχνίδιον εφεδρισμός ή ιππάς, με την διαφοράν ότι οι παίδες ίππευον κυριολεκτικώς, ενώ η νεαρά κορασίς ιππεύει πλαγίως, κρατουμένη εκ του γόνατος, διότι η αιδημος΄νη τη εμπόδιζεν άλλην θέσιν. Ιδού αρτοποιός καθήμενος προ του κλιβάνου του, και ενασχολούμενο ςεις το ψήσιμον των ζυμαρικών του΄αλλαχούκουρεύς προσκλίνων επί της κεφαλής του πελάτου του. Εντεύθεν φαινεται ότι ο κοροπλάστης ήτο καθ΄ολοκληρίαν ελεύθερος εν τη ασκήσει του έργου του, δυνάμενος παρά πάντα άλλον να ακολουθή της φαντασίας του τας ιδιοτροπίας. Το εξ οπτής γης ειδώλιον, λέγει ο Μαρθά, δεν είνε ως το άγαλμα του Φειδίου ή του Πραξιτέλους, έργον πρωτότυπον, παρουσιάζον εν αρμονικόν σύνολον, του οποίου πάσα λειτουργία ουχί μόνον δεν είνε αδιάφορος, αλλά σντείνει εις την υπό του καλλιτέχνου επιζητουμένην έκφρασιν. Το ειδώλιον εξελθόν του τυπωτηρίου δύναται να επιδιορθωθή, να αναψηλαφηθήμ να τροποποιηθή και δοθή εις αυτί τοιούτος χαρακτήρ αρέσκον εις τον κοροπλάστην. Είνε ανάγκη να σκεπασθή η κεφαλή οπλίτου τινός; Θέτει επί της κεφαλής του τον προχειρότερον πίλον, έστω ούτος και ο πτεροφόρος πίλος του Ερμού. Άλλος θέλων να παραστήση σκηνήν εν αρτοποιείω, ζητεί να τοποθετήση πέριξ του κλιβάνου και του ζυμωτηρίου διάφορα πρόσωπα. Η χείρ του άπαντα ειδώλια προωρισμένα διά παράτασιν θεοτήτων, τα οποία φέρουσι κεκρυφάλους συμβολικούς εκ κοσμημάτων και περιδέραια΄ τα προσαρμόζει, και ιδού αρτοποιείον κατοικούμενον υπό θεαινών. Η τέχνη λοιπόν των κοροπλαστών ανεπτύχθη εν Τανάγρα με τον μάλλον ανεξάρτητον τύπον. Δυνάμεθα να εικάσωμεν κατά ποίαν εποχήν ήκμασαν; Κατά τον κύριον Rayet, ως βέβαιον δύναται να θεωρηθή ότι πάσα αύτη η πληθύς των ειδωλίων είδε το φως εντός σχετικώς βραχέος χρονικού διαστήματος, ο χρόνος δ΄ούτος είνε ο 4ος πρό Χριστού αιών, η εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η ανάπτυξις της τέχνης των κοροπλαστών συμπίπτει μετά της αλλοκότου παραφθοράς της παραδόσεως. Κατά την εποχήν ταύτην της λαμπράς αναπτύξεως του σκεπτικισμού και των ολίγον αυστηρών ηθών, το θρησκευτικόν αίσθημα ημβλύνθη, η πίστις δεν έχει πλέον ούτε την έντασιν, ο΄τε την ακρίβειαν των πρωχημένων χρόνων, κατά τους οποίους δεν κατειργάζοντο ειμή τα χονδροειδή αγαλματίδια, τα οποία πας αρχαιολόγος αναγνωρίζει ως θεότητας προστατρίας του νεκρού. Αν βραδύτερον από καιρού εις καιρόν ανευρίσκωνται εις τους τάφους τινά των αρχαϊκών αυτών αγαλματιδίων, ουδόλως πρέπει να εκπλητώμεθα διά τούτο. Εν τούτοις δεν είνε αβέβαιον ότι ούτοι δεν εζητούντο πλέον κατά τον τέταρτον αιώνα. ΄Ότι ζητείται κατά την εποχήν ταύτην , ότι θέλγει είνε έργα των Ταναγραίων,, είνε κίνησις, είνε η ζωή καθ΄όλας τας εκδηλώσεις της. Τα αρχαία αγαλματίδια ήσαν ακίνητα, απαθή, ενώ τα αγαλματίδια του 4ου αιώνος, υπό την δεξιάν χείρα του κατασκευαστού, εισίν έμψυχα, ζωηρά. Αι εικόνες εκείναι των ζώντψν, αι σκηναί εκείναι της ζωής, εισί προωρισμέναι διά τον θανόντα. Θα έχη τους εταίρους του, θα έχη σχεδόν προ οφθαλμών τινάς εκ των σκηνών, ων υπήρξε μάρτυς, εν τη λαμπρά και πλουσία Τανάγρα, εξ ης τόσας ηδείας αναμνήσεις απέφερον.

Εκ τούτων ευλαβών ιδεών ωρμώντο οι καταθέτοντες τα αγαλματίδια εν τοις τάφοις, ούτος ήτο ο λόγος των προσφορών.

Έτσι τον φτιάχναμε και μόνοι μας τον περιφερειακό Κε Νομάρχη.

'Κατατέθηκαν σήμερα στη τεχνική υπηρεσία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης οι προσφορές στα πλαίσια της δημοπράτησης του έργου «Βελτίωση υφιστάμενης οδού και παράκαμψη Αγίου Θωμά και Κλειδίου», προϋπολογισμού 2.500.000 Ευρώ, που χρηματοδοτείται από το Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του Γ΄ΚΠΣ. Η μελέτη προβλέπει βελτιωτικές παρεμβάσεις, καθώς και νέα χάραξη μήκους περίπου 4 χιλιομέτρων και δημιουργείται περιφερειακός δρόμος με ιδιαίτερη σημασία, γιατί πρακτικά βελτιώνεται η σύνδεση μεταξύ νέας και παλιάς Εθνικής οδού. Οι εργασίες περιλαμβάνουν παρακάμψεις του Αγίου Θωμά και Κλειδίου, τρεις κόμβους με ηλεκτροφωτισμό, κατασκευή αποστράγγισης ομβρίων υδάτων, κατασκευή άνω διάβασης, τεχνικά, οδοστρωσία, ασφαλτικά και οριζόντια και κάθετη σήμανση. Οι παρακάμψεις θα αναβαθμίσουν τις συνθήκες κυκλοφορίας, την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής των Δημοτικών Διαμερισμάτων, ενώ η σύγχρονη οδική αρτηρία θα προωθήσει τις αναπτυξιακές δυνατότητες της Ανατολικής Βοιωτίας.'

Το παραπάνω κείμενο είχε δημοσιευθεί στον ιστότοπο της Νομαρχίας Βοιωτίας το 2006.

Σήμερα, αδρανείς όλοι μας, βλαστημάμε την ώρα και τη στιγμή που αποδεχτήκαμε να γίνει ένα έργα σαν αυτό που αντικρίζουμε:

• Υπερβολικές ανωφέρειες και κατωφέρειες
• Μεγάλες κοιδέλες
• Δύσκολη ορατότητα στα περισσότερα σημεία του
• Μικρό πλάτος που καθόλου δεν συνάδει με το ρόλο που επιθυμούσε να του προσδώσει η Νομαρχία (σύγχρονη οδική αρτηρία θα προωθήσει τις αναπτυξιακές δυνατότητες της Ανατολικής Βοιωτίας)

• Κατολισθήσεις που ήταν αναμενόμενες λόγω της βαθείας εκσκαφής.
• Επιχωματώσεις στην αρχή του (είσοδος Αγίου Θωμά) που δεν θα αντέξουν πάνω από χρόνο με ενάρξεις βαραθρώσεων( νεροφαγώματα)

Κύριε Νομάρχα πριν εγκαινιάσετε το έργο, δεν στέλνετε αυτούς τους υπαλλήλους της Νομαρχίας να σας πουν και να μας πουν:

Γιατί επέλεξαν αυτή τη δαιδαλώδη χάραξη;
Γιατί επέλεξαν να απαγορεύσουν προσβάσεις σε σπίτια κατοίκων;
Γιατί τόση καθυστέρηση σε 4 χιλιόμετρα δρόμο;

Εσείς Κύριε Νομάρχα αισθάνεστε υπερήφανος για αυτό το ‘έργο΄, ο θεός να το κάνει, που αντί να διευκολύνει δυσχεραίνει τη κατάσταση, αλλά και καταστρέφει χωράφια στερώντας τους τη πρόσβαση;

Και όλα αυτά, υποθέτω ξέρετε: ΚΑΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

Πριν έρθετε Κύριε Νομάρχα στο χωριό, βρείτε μια καλή δικαιολογία και προς Θεού, μην χρησιμοποιήσετε τον περιφερειακό ως επιχείρημα για την ανάπτυξη της περιοχής.

Θα χάσετε ψήφους. (προτείνω να μας πετύχετε πιωμένους)

Άλλα περιμέναμε από εσάς. Άλλα.

Ο βασιλιάς είναι πλέον γυμνός

Δύο χρόνια στο δημαρχιακό θώκο ήταν αρκετά για να απομυθοποιηθεί ένα σύνολο ανθρώπων που ανέλαβε τη τοπική αυτοδιοίκηση με το σύνθημα: Νέα πόλη Νέα άποψη.

Η ευρεία παρακολούθηση των δημοτικών συμβουλίων του Δήμου μας και η κάλυψή τους από τηλεοπτικούς σταθμούς, έδωσε τη δυνατότητα στους δημότες να διαπιστώσουν πως αυτοί που εμπιστεύθηκαν για τη διαχείριση των τοπικών κοινών αποδείχτηκαν κατώτεροι των προσδοκιών τους.

Η δυσαρέσκεια των πολιτών φαίνεται να μην επηρεάζει ιδιαίτερα τους εκλεγμένους, καθώς μόνο λεκτικά παραδέχονται ότι με τη συμπεριφορά τους προκαλούν. Επί της ουσίας όμως, το μόνο που κάνουν, διαπιστώνοντας πως το καράβι βουλιάζει, είναι να αποποιούνται ευθυνών.

Οι σημερινοί διοικούντες κατηγορούσαν τους προηγούμενους για ανίερες συμμαχίες. Οι δικές τους συμμαχίες αφορούσαν αποκλειστικά και μόνο το καλό του τόπου.
Ο δημότης γιατί μέχρι σήμερα δεν γεύτηκε αυτό το καλό;

Από αυτή τη στήλη έχουμε καυτηριάσει πολλές φορές τη συμπεριφορά του πρώτου και σίγουρα φέρει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την τοπική κατάντια.

Αλλά για όλη αυτή τη τοπική απραξία ευθύνη φέρουν και οι συνεργάτες του, που στη πρώτη αποστασία (περί ομάδας Γιαλούρη ομιλώ) απαιτούσαν τη παραίτησή τους, εφόσον δεν ήταν σύμφωνοι με τη ρότα που ακολουθούσε ο Δήμος. Στη δεύτερη όμως, που το πρόβλημα τους άγγιζε άμεσα, δεν εφαρμόζουν αυτά που ζητούσαν από τους άλλους, δηλαδή να παραιτηθούν, αλλά θέτουν μομφή για τον πρώτο.
Για τους εαυτούς τους μομφή καμία!

Παρελαύνουν στην αγορά και αποδομούν αυτόν που μόλις πριν 2 έτη μας παρουσίασαν περίπου ως σωτήρα. Εμφανίζονται ως εξαπατηθέντες από τον πρώτο και δηλώνουν νέες συνεργασίες με ανθρώπους που διοικούσαν τη προηγούμενοι τετραετία, τους οποίους φρόντιζαν μέχρι πρότινος να απαξιώνουν.

Αυτή η διαστροφή, μόνο σε ψυχικά διαταραγμένα άτομα απαντάται υποστηρίζουν οι ψυχίατροι.

Αν θεωρείς αξιοσέβαστε δημοτικέ σύμβουλε ότι η ομάδα δεν εκπληρώνει τους στόχους για τους οποίους εντάχθηκες, τότε μία είναι η οδός: Η παραίτηση. Η παραμονή στον θώκο σε καθιστά συνυπεύθυνο και δεν σε απαλλάσσει των κατηγοριών με τη μετάθεσή τους σε μοναδιαίο πρόσωπο, δηλαδή τον Δήμαρχο.
Το θράσος σου δε, φθάνει μέχρι του σημείου να διεκδικήσεις ξανά μερίδιο στα κοινά, τη στιγμή που ο ίδιος ομολογείς την απραξία.

Η μη τοποθέτηση εξωτερικών κουφωμάτων στο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Θωμά είναι ένα παράδειγμα χρονίζουσας απραξίας και μετακύλησης ευθυνών. Εγώ εκτιμώ πως φταίνε τα παιδιά που δεν έχουν τοποθετηθεί ακόμη τα κουφώματα. Εσείς τι λέτε κύριοι σύμβουλοι;

Δυστυχώς οι τοπικοί ταγοί(συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι) δεν ‘έχουν πάρει χαμπάρι’ τι εννόησε η πολιτεία με τη θέσπιση Καποδιστριακής διοικητικής συνένωσης οικισμών.
Συναθροίζονται στην εκκλησία του Δήμου και ανάλογα με τα ερείσματα του καθενός επιδιώκουν, ως εργολάβοι, τη διάθεση κονδυλίων και το αναλογούν μέρισμα.
Το παράδειγμα συμβούλου της αντιπολίτευσης, όπου σε πρόταση του Γραμματέα του Δημοτικού Συμβουλίου να συνεδριάσει η Δημαρχιακή Επιτροπή στο Δημοτικό Διαμέρισμα του Αγίου Θωμά, αντιδρά λέγοντας να πάμε στο χωριό του, προφανώς εκτός ορίων του Δήμου μας, δείχνει την αντίληψη που έχουν οι άνθρωποι αυτοί περί αυτοδιοίκησης. Βέβαια όσο μπορεί να αλλάξει το μυαλό των γονιών μας, άλλο τόσο μπορεί να αντιληφθούν και οι όμοιοι ηλικιακά με τον κύριο αυτόν τι ακριβώς συντελέστηκε το 1997 με τη συνένωση Δήμων και Κοινοτήτων.

Στον δρόμο αυτό κινείται η πλειοψηφία των δημοτικών συμβούλων και ένα χαρακτηριστικό δείγμα της αντίληψης αυτής φαίνεται στη πινακίδα που έχει αναρτήσει ο δήμος στο κατάστημα του Αγίου Θωμά και αφορά την έδρα της Υπηρεσίας Ύδρευσης Αποχέτευσης. (πρόσφατα έκανε ανάρτηση για το θέμα αυτό το ιστολόγιο http://agiosthomas.wordpress.com).

Για τα πιο σημαντικά θέματα της περιοχής μας, όπως ο θάνατος του Ασωπού και οι συνέπειές του στις πληθυσμιακές ομάδες της περιοχής, όπως οι εργάτες, αγρότες, και οι οικονομικοί μετανάστες, λόγος να γίνεται και να περνάει η ώρα. Αρκούμαστε σε ευγενικές επιστολές προς τα υπουργεία, όπου τους υπενθυμίζουμε παλαιότερες συζητήσεις μας.

Κανείς από τους εκλεγμένους δεν είναι άμοιρος ευθυνών.
Αν έχουν ‘σώας τας φρένας’ και διαφωνούν με τον πρώτο, ο δρόμος είναι ένας: Η παραίτηση.

Η διαφορά μας κύριε σύμβουλε έγκειται στην αίσθηση της όρασης. Εσείς βλέπεται σήμερα τελειωμένο το νηπιαγωγείο Αγίου Θωμά, ενώ εμείς, όσο και αν τρίβουμε τα μάτια μας, εξακολουθούμε να μη βλέπουμε τίποτα.

Δυστυχώς όχι μόνο ο βασιλιάς είναι γυμνός, αλλά και οι αυλικοί του.

Ήμουν νιος και γέρασα

Ήμουν νιος ….όταν μου υπόσχονταν ότι:

• θα φτιάξουν γυμνάσιο στο χωριό
• θα πίνουμε καθαρό νερό στο χωριό
• θα βελτιώσουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς στο χωριό
• θα κάνουν πεζόδρομο τον κεντρικό δρόμο
• θα απορυπάνουν τον Ασωπό
• θα βελτιώσουν τις υγειονομικές υπηρεσίες του χωριού
• θα προσέξουν την αγροτιά γιατί καταρρέει
• θα εκπονήσουν σχέδιο πόλης στο χωριό
• θα κατασκευάσουν θέατρο στη Σπηλιά
• θα δημιουργήσουν θεατρικό συγκρότημα
• θα δημιουργήσουν εγκαταστάσεις κλασικού αθλητισμού
• θα δημιουργήσουν περιβαλλοντικό πάρκο και ζωολογικό κήπο
• θα κατασκευάσουν ενυδρείο
• θα κατασκευάσουν εργατικές κατοικίες
• θα κατασκευάσουν αποχετευτικό δίκτυο
• θα …ενώσουν τη Σπηλιά με τη βρύση και τον Προφήτη Ηλία
• θα φτιάξουν λαογραφικό μουσείο
• θα ιδρύσουν πινακοθήκη
• θα υπάρχει βιβλιοθήκη για όλους στο χωριό
• θα υπάρχει πνευματικό κέντρο ενεργό
• θα υπάρχει ΚΕΠ στο χωριό
• θα..
  θα..
  θα..

...και γέρασα.

Να υπήρχε και λίγη ντροπή!!!!

Στην εφημερίδα Ανεξάρτητος Παρατηρητής μηνός Αυγούστου σελίδες 8-9 φιλοξενείται δισέλιδη παρουσίαση του έργου που επιτέλεσε η δημοτική αρχή του Δήμου Οινοφύτων.

Αν οι δημοτικοί σύμβουλοι από τον Άγιο Θωμά και το Κλειδί έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για αυτή τη προβολή, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.


Για πείτε μας ακριβώς τι παραπάνω κάνατε στο ΚΑΠΗ που δεν το έκαναν οι προηγούμενοι;
Πρόταση μελέτης αποχέτευσης Αγίου Θωμά Κλειδίου. (περιμένετε να εγκριθεί δηλαδή;)
Ανάθεση στον ΟΣΚΑΕ κατασκευής νηπιαγωγείου Αγίου Θωμά (σε ποιο χώρο και που ανατέθηκε η μελέτη;)

Και το κορυφαίο:

στη κεφαλίδα: Έργα που υλοποιήθηκαν

Περιφερειακός δρόμος Αγίου Θωμά.(τελείωσε κύριε Δήμαρχε ή εσείς τον ξεκινήσατε;)

Σε 2 σελίδες ανάρτηση για τον Άγιο Θωμά υπάρχουν ΜΟΝΟ τα παραπάνω...θα.

Αν έχετε λίγο τσίπα οι εξ Αγίου Θωμά ορμώμενοι δημοτικοί σύμβουλοι συμπολιτευόμενοι και μη, σηκώστε το μπαιράκι της επανάστασης αν δεν θέλετε να μείνετε στην ιστορία ως οι μεγαλύτεροι θατζήδες.

οφείλουν τα πρόσωπα σεβασμό στους θεσμούς;

Στην έννομη χώρα μας από τη πρώτη δημοκρατία του Περικλή, ο λαός ανέθετε μέσω ψήφου, τα ηνία του ‘δήμου’ στους ικανότερους των πολιτών, προκειμένου να νοιαστούν για τα κοινά του κοινού των Αθηναίων.
Ταυτόχρονα ο νομοθέτης είχε θεσπίσει και τον εξοστρακισμό για τους προδίδοντες τα της δημοκρατίας.

Στο διάβα των χρόνων η δημοκρατία εξελίχθηκε και παγιώθηκαν θεσμοί, δημιουργώντας αναγκαιότητα υποστήριξης των θεσμών αυτών από ανθρώπινο δυναμικό, άλλοτε αξιωματικά και άλλοτε εκλεκτικά. Από τούτη την ανάγκη της κοινωνίας, των υπαρχόντων οικισμών μεγάλων και μικρών(νομαρχία, δήμος, κοινότητα) και τις σχέσεις αλληλεξάρτησης που είχαν μεταξύ τους, προέκυψαν - θεσμοθετήθηκαν και οι ονομασίες των προσώπων(νομάρχης, δήμαρχος, κοινοτάρχης).

Στη σημερινή εποχή γίνεται πολλές φορές σύγχυση μεταξύ του θεσμού και του προσώπου που τον αντιπροσωπεύει. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στα άμεσα επηρεαζόμενα τους πολίτες δημοκρατικά αξιώματα που δεν είναι άλλα, από τον θεσμό του Δημάρχου, αντιδημάρχου δημοτικού συμβούλου…

Αυτό γιατί ενώ θα ανέμενε κανείς, οι τα κοινά επιζητούντες, να σέβονται και να τιμούν τους θεσμούς που εκλέχθηκαν να υπηρετούν, πρώτοι αυτοί καταλύουν την έννοια της δημοκρατίας και διδάσκουν μη συμμόρφωση με τα νόμιμα.

Στον Δήμο μας, αυτό είναι ορατό σε κάθε δημοτικό συμβούλιο, με αποκορύφωμα ένα από τα τελευταία, όπου δημοτικός σύμβουλος αποκαλεί τον Δήμαρχο ‘καραγκιόζη’ και μάλιστα επαναλαμβανόμενα.

Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα και φίμωση λόγου θα αντιπροτείνουν οι ‘προοδευτικοί’, αλλά τελικά ο δημοτικός σύμβουλος δεν αποκάλεσε Καραγκιόζη τον κατέχοντα τον θεσμό, αλλά τον Δήμαρχο, δηλαδή τον ίδιο τον θεσμό.
Στον αντίποδα της παραπάνω ενέργειας, ο θεσμός δεν δείχνει να ενοχλείται ιδιαίτερα και συνεχίζει τη συζήτηση. Ακόμη αίσθηση προκαλεί και η μη αντίδραση των υπολοίπων συμβούλων στο άκουσμα της λέξης καραγκιόζης( λέτε να δημιουργεί εσωτερική χαρά;)
Γιατί λοιπόν οι θεσμοθετημένοι αποδέχτηκαν τον χαρακτηρισμό και δεν προχώρησαν στον ‘εξοστρακισμό’ του μη σεβόμενου τους θεσμούς συμβούλου;
Η απάντηση έρχεται από την πρώτη δημοκρατία:’Όμοιος ομοίω αεί πελάζει ‘. Ο χαρακτηρισμός – ‘βρισιά’ που αποδόθηκε δεν ξένισε τον δήμαρχο, γιατί προφανώς τον ακούει συχνά και ενδόμυχα μέρος του να τον χαρακτηρίζει. Το πρόσωπο ναι.
Ο θεσμός τι χρωστάει να φορτωθεί χαρακτηρισμούς του ανθρώπου;

Με το σκεπτικό αυτό από εδώ και στο εξής, το πρόσωπο για τον θεσμό, αποδέχτηκε το δικαίωμα του καθενός, αντί για τον όρο Δήμαρχος Οινοφύτων να χρησιμοποιεί τον όρο καραγκιόζης. Επαναλαμβάνω για να το συνειδητοποιήσω και εγώ, πως το παραπάνω αποδέχτηκαν σιωπηλά, όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι.

Κατά τη γνώμη μου ο χαρακτηρισμός, αδικεί τον καραγκιόζη. Στη μορφή του καραγκιόζη, αντικατοπτριζόταν η φτώχεια της εποχής, η δυσκολία του ελευθέρως εκφράζεσθαι και ο αγώνας για επιβίωση.
Στη σημερινή εποχή κανένα από τα πρόσωπα δεν στοχεύει σε ικανοποίηση πρωτογενών αναγκών, αλλά σε καταβαράθρωση αντιπάλων που θα σταθούν εμπόδιο σε μελλοντικά σχέδια για την απόκτηση της εξουσίας.
Το πρόσωπο του Δημάρχου προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από τα προβλήματα, θέτοντας εαυτόν στο απυρόβλητο και προωθώντας τις αιτίες των κακών ή μη έργων στους ‘άλλους’.
Όπου άλλοι, παράβαλε συμπαραταξιακοί δημοτικοί σύμβουλοι.
Μάλιστα τολμά να ομιλεί μέσα στο θεσμικό τόπο εξωθεσμικά. Πώς να εξηγήσουμε τη φράση του μέσα στο δημοτικό συμβούλιο προς τους συμβούλους του: ‘ Να έρχεσθε στα προσυμβούλια για να ενημερώνεστε’. Ποιος νόμος ή κώδικας προβλέπει τα λεχθέντα σας Κύριε Δήμαρχε;

Είναι δε μερικές φορές τέτοιο το θράσος των συμβούλων όπου αλληλοκατηγορεί ο ένας τον άλλο ενώπιον των πολιτών, χωρίς να αντιλαμβάνεται τον θεσμικό ρόλο που του έχει αναθέσει η τοπική κοινωνία. Θυμίζουμε πως παρόλο που οι με τα κοινά ασχολούμενοι γκρινιάζουν διαρκώς για την τεράστια καταπόνηση και το ψυχικό τους κόστος, στο τέλος επανέρχονται και ζητούν κατ΄ επανάληψη τη ψήφο των δημοτών(μέλι έχει η θέση;).

Ο πολίτης λοιπόν οφείλει σεβασμό στον θεσμό. Ταυτόχρονα οφείλει όμως να αναθέτει τη φύλαξη των θεσμών σε πρόσωπα που θεωρεί ότι έχουν την ικανότητα αυτή.
Τι γίνεται στη περίπτωση που παρατηρείται απόκλιση του θεσμού από το πρόσωπο;
Ευτυχώς ο νομοθέτης προνόησε, επιτρέποντας στο λαό να παρέχει ή να άρει την εντολή αυτή κάθε 4 χρόνια, όταν του το επιτρέπουν οι ‘δοσοληψίες’ που έχει αναπτύξει με τους εκλεγμένους.

Μήπως ήρθε η ώρα να αφήσουμε πίσω την εποχή του Homus Anikanus;

Προχθές το βράδυ βρέθηκα στο ΚΑΠΗ του χωριού. Ο λόγος; Η παρακολούθηση ενός δημοτικού συμβουλίου μέσω κυκλώματος τηλεματικής. Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν οι παρεμβάσεις που έκανε ο κόσμος από το ΚΑΠΗ στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου.

Μα γιατί δεν με πιστεύετε;
Αφού ο Δήμαρχος το είχε πει ξεκάθαρα.

Πολύ πολύ σύντομα θα μπορείτε να παρακολουθείτε τα δημοτικά συμβούλια από την αίθουσα του ΚΑΠΗ.
Σημειώνω εδώ για να μην παρεξηγηθώ, πως ο οργανισμός του ΚΑΠΗ λειτουργεί υποδειγματικά και αναρωτιέμαι γιατί να μην είναι εφικτή και η λειτουργία άλλων οργανισμών στο χωριό και εξηγώ:

Τι εμποδίζει τη δημοτική αρχή να τηρήσει τις προεκλογικές της εξαγγελίες και να ιδρύσει ένα Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών στον Άγιο Θωμά; Δεν είναι αρκετή η ταλαιπωρία που υφίστανται οι συντοπίτες μας από τον Άγιο Θωμά και το Κλειδί;

Σήμερα η τεχνολογία έχει άρει όλα εκείνα τα εμπόδια και τα επιχειρήματα που αξίωναν κάποιοι πρώην μεγαλόστομοι, προκειμένου να δικαιολογούν τέτοιες καταστάσεις. Εσείς που ευαγγελίζεστε την …νέα άποψη μετά από ένα και πλέον έτος γιατί δεν εφαρμόζετε τους λόγους σας;

Με γνώμονα την διείσδυση της τεχνολογίας, ο Δήμος θα μπορούσε να σκεφτεί σοβαρά την ίδρυση ενός κέντρου κατάρτισης στις νέες τεχνολογίες στο χώρο του Δημοτικού Σχολείου του Κλειδιού. Αυτό σε συνεργασία με τα ΝΕΛΕ θα εξασφάλιζε και την εξεύρεση κάποιων πόρων.

Και ενώ στους ηλικιωμένους είναι εμφανές το ενδιαφέρον, δεν παρατηρείται κάτι αντίστοιχο για τη νεολαία. (Να παίζει ρόλο το δικαίωμα ψήφου;). Και συλλογίζομαι:

α. Δεν είδαμε ποτέ τον δήμο να καλέσει ένα παραμυθά και να ζήσουν τα νήπια ένα παραμύθι.

β. Δεν είδαμε ποτέ κάποιον άνθρωπο από το δήμο να δουλέψει τις Κυριακές των παιδιών μας.

Ο δήμος μπορεί να προσέξει τις ελπίδες μας. Το ισόγειο του πρώην κοινοτικού γραφείου προσφέρεται για τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Υπάρχουν άνθρωποι ειδικοί και ικανοί να οδηγήσουν τα παιδιά μας στην αγάπη του βιβλίου.

Να τα ευαισθητοποιήσουν για το περιβάλλον.

Να τους διδάξουν τον εθελοντισμό.

Να τους μάθουν να αγαπούν τη φύση.

Να τους μιλήσουν για τον αθλητισμό.

Να τους δώσουν κίνητρα και κατευθύνσεις που θα τα ενδυναμώσουν και θα τα κάνουν ανθεκτικούς οργανισμούς σε μελλοντικούς πειρασμούς: (Αλκοολισμός, ναρκωτικές ουσίες, παρεμβατικές συμπεριφορές).

Να λοιπόν μια πρόταση που θα μπορούσε να γίνει και σε συνεργασία με τη νομαρχία:

Γιατί να μην ιδρυθεί στον Άγιο Θωμά ένα μουσείο παιδικού παιχνιδιού κατά αντιστοιχία αυτού στη Πλάκα της Αθήνας;
Αυτή η δραστηριότητα θα προσελκύσει κόσμο στα χωριά μας, που προσφέρονται για περιπάτους παιδιών, καθώς περιοχές του χωριού, όπως η σπηλιά, ο Προφήτης Ηλίας και ειδικά ο Άγιος Γιώργης άνετα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως περιοχές άπειρου φυσικού κάλλους.

γ. Πόσο κοστίζει μια σύγχρονη και ασφαλής παιδική χαρά για το Δημοτικό Σχολείο του Αγίου Θωμά;

Κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει το σύνθημα: ‘Καμία γειτονιά χωρίς παιδική χαρά’; Έχουμε αναπολήσει τις εποχές που ξαμολιόμασταν στις αλάνες, αλλά δυστυχώς και για τα χωριά μας αυτές οι ασφαλείς εποχές πέρασαν ανεπιστρεπτί.

Πόσα παιδιά αφήνουν οι γονείς τους σήμερα να πάνε μόνα τους στο Δημοτικό Σχολείο;

Μια βόλτα το μεσημέρι στο σχόλασμα θα σας πείσει για του λόγου το αληθές.

δ. Προχωρώντας λίγο στις ηλικίες της νεολαίας, ποιες ανησυχίες μπορεί να ικανοποιήσει ένας νέος που τον βρίσκει η εφηβεία;

Στον Άγιο Θωμά δύο πράγματα διασκεδάζουν αυτή τη δύσκολη ηλικιακή περίοδο: Οι καφετερίες και το ποδόσφαιρο. Τίποτα κακό σε αυτά τα δύο, γιατί κρίνονται απαραίτητα κατά τη γνώμη μας. Ποιο ποδόσφαιρο όμως; Όλοι μεγαλώσαμε και ανδρωθήκαμε με τη λαμογιά του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου στο χωριό. Οι μισοί τα παίρνουν, διαφορετικά δεν παίζουν. Οι άλλοι μισοί ριγμένοι. Και η φετινή προσπάθεια που έκαναν κάποιοι για να παίξουν μόνο τα ‘δικά ΄ μας παιδιά λίγο έλειψε να τιναχθεί στον αέρα από τα αποτελέσματα των αγώνων. Εμείς οι ίδιοι που απαιτούσαμε να παίξουν τα δικά μας παιδιά, την κάθαρση όπως λένε οι πολιτικοί, καταφερόμαστε εναντίον τους και συζητάμε για μεταγραφές.
Τελικά τι θέλουμε; Πρωταθλήματα – προσωπική ικανοποίηση από το θέαμα ή τη διάπλαση των παίδων μας;

ε. Ενώ στα Οινόφυτα δημιουργήθηκε ωδείο, στον Άγιο Θωμά και το Κλειδί ψήγματα μουσικής παιδείας και καλών τεχνών υπάρχουν από τύχη και όχι ως παράρτημα του ωδείου ή ενός πολιτιστικού οργανισμού. Προσλαμβάνουμε μία δασκάλα μπαλέτου και καλά κάνουμε, αλλά τη βάζουμε να κάνει και γυμναστική. (Μάλλον παραλογίζομαι, όταν λέω έκαστος στο είδος του).

στ. Αν ένας νέος θέλει να παίξει basketball στον Άγιο Θωμά σε ποιο γήπεδο θα το κάνει; Για αντισφαίριση(tennis) ούτε λόγος.

ζ. Αν κάποια νέα θέλει να βρει ένα βιβλίο να διαβάσει, γνωρίζει τις ώρες λειτουργίας της βιβλιοθήκης; Ποιας βιβλιοθήκης θα μου πείτε;

Όσοι έχετε επισκεφτεί τη βιβλιοθήκη της Λειβαδιάς, ακόμη και στην δικτυακή της έκδοση θα καταλάβετε τι σημαίνει πρωτοποριακή λειτουργία βιβλιοθήκης.

Γεγονός πάντως είναι πως η εφαρμογή ευρυζωνικών συνδέσεων στα χωριά μας, κατάφερε να γεφυρώσει κάποια χάσματα και συνέβαλε ιδιαίτερα στην εύκολη εξεύρεση της πληροφορίας, χωρίς να απαιτείται η μετακίνηση του ερευνητή ή του εργαζόμενου στην περίπτωση της εξ αποστάσεως εργασίας.

Δυστυχώς ο Δήμος μας κάνει βήματα πολύ αργά στην εφαρμογή και στην ένταξη τέτοιων δράσεων στα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου, όσον αφορά τις δημοτικές ηλεκτρονικές υπηρεσίες και δράσεις με αποτέλεσμα να παρατηρούνται πρωτοβουλίες που στεναχωρούν τον Δήμο, αφού οι πολίτες υποκαθιστούν την έλλειψη παρουσίας του με αυτοοργάνωση. (χαρακτηριστικό το παράδειγμα ομάδας πολιτών, όπου κατάφυγε στον εισαγγελέα για να της παραδοθούν στοιχεία σχετικά με το περιβάλλον).

Αυτό γιατί παρά τις προόδους που έχει πετύχει η ανθρωπότητα σε πολλούς τομείς, η δημοκρατία είναι πολίτευμα ελαχίστων χωρών. Υπάρχει δε απόσταση μεταξύ δημοκρατικής θεωρίας και πολιτικής πρακτικής.

Οι ανησυχίες των νέων μας έχουν ανάγκη τόπων αναζήτησης και δοκιμασίας. Όσο δεν τους προσφέρουμε τόπους, εμείς έχουμε την αποκλειστική ευθύνη για την αυριανή τους ανάληψη ευθυνών και του τρόπου διαχείρισης του τόπου τούτου.

Τις πταίει;

Το 2000 συγκεντρώνονται στη Λισσαβόνα οι Ευρωπαίοι Ηγέτες και εκφράζουν ρητά την πρόθεσή τους να καταστήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση του 2010, την πλέον ανταγωνιστική και δυναμική οικονομία γνώσης παγκοσμίως, ικανή για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, με περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας και μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή.

Η προοπτική των στόχων της Στρατηγικής της Λισσαβόνας είναι μακροπρόθεσμη και για το λόγο αυτό η έμφαση δεν δίνεται μόνο στην ανάπτυξη, αλλά, κυρίως, στη βιωσιμότητά της. Επισημαίνεται η αναγκαιότητα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υιοθετήσουν υγιείς μακροοικονομικές πολιτικές, προκειμένου να μπορέσουν να επιδιώξουν και μακροπρόθεσμους αναπτυξιακούς στόχους με σημαντικές πιθανότητες επιτυχίας.
Τονίζεται, επίσης, η σημασία της προστασίας του, ιδιαίτερα επιβαρυμένου σήμερα, φυσικού περιβάλλοντος και η αναγκαιότητα οποιαδήποτε μελλοντική δραστηριότητα να είναι συμβατή με την περιβαλλοντική βιωσιμότητα.

Η πρώτη από τις 10 βασικές κατευθύνσεις της Στρατηγικής της Λισσαβόνας αναφέρει :
Η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου γνώσεων, μέσα στον οποίο οι πολίτες και οι επιχειρήσεις θα έχουν φθηνή πρόσβαση σε ένα παγκόσμιο δίκτυο πληροφόρησης και υπηρεσιών. Όλοι αδιακρίτως οι πολίτες θα έχουν την απαραίτητη κατάρτιση, προκειμένου να μπορούν να εκμεταλλευτούν τις δυνατότητες που τους παρέχονται από αυτήν την κοινωνία των γνώσεων. Το ηλεκτρονικό εμπόριο και το διαδίκτυο θα χρησιμοποιούνται ευρέως και θα συμβάλλουν στη διεύρυνση των δραστηριοτήτων των επιχειρήσεων, ενώ οι νέες τεχνολογίες θα συμβάλλουν στην αστική και στην περιφερειακή ανάπτυξη, με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον.

Οι στόχοι που τέθηκαν έπρεπε να είναι μετρήσιμοι και θεσπίστηκαν δείκτες αξιολόγησης της υλοποίησης των στόχων. 35 το 2001, αυξανόμενοι σε 42 το 2002 προκειμένου να ενταχθούν τομείς έρευνας, καινοτομίας και περιβάλλοντος.
Το 2004 οι δείκτες περιορίζονται σε 14 και σε ότι αφορά το περιβάλλον, παραμένει ως μετρήσιμο μέγεθος, η εκπομπή των αερίων που είναι υπεύθυνα για το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Συγκεκριμένα η έκθεση της Ευρωπαϊκής επιτροπής το 2003 στις Βρυξέλλες θέτει για το 2004 ως προτεραιότητα την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας στον βιομηχανικό τομέα με ανάπτυξη περιβαλλοντικών τεχνολογιών.

Στις πίνακες τις έκθεσης η Ελλάδα κατατάσσεται στις 4 χειρότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε όλους τους τομείς αξιολόγησης, συμπεριλαμβανομένης και τις αειφορείας (περιβάλλον, κλιματικές αλλαγές).

Ως προς την εναρμόνιση της αειφόρου ανάπτυξης, η υιοθέτηση στρατηγικών βιώσιμης ανάπτυξης είναι ιδιαίτερα περιορισμένη και δεν υπάρχει μέριμνα από όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές για εφαρμογή περιβαλλοντικής πολιτικής.

Από το 2000 με ενδιάμεσους σταθμούς(επιτροπή Κοκ με προτάσεις για θέσπιση νόμων) έως σήμερα, η πατρίδα μας δεν φαίνεται να τα πηγαίνει και τόσο καλά, εκτός αν επιταχύνει τον χρόνο που απέμεινε μέχρι το 2010.

Η παραπάνω αναφορά δεν έχει σκοπό την ολική προσέγγιση και αξιολόγηση της Στρατηγικής της Λισσαβόνας, αλλά τα όσα εμπεριέχονται σε αυτή και αφορούν το περιβάλλον.
Αυτό γιατί στις συγκεκριμένες προτάσεις, υπάρχουν μόνο οι συνήθεις διαπιστώσεις και οι παραινέσεις για λήψη μέτρων.
Η πατρίδα μας τελευταία σε όλους τους δείκτες, πως θα ήταν δυνατόν να κάνει εξαίρεση στα θέματα του περιβάλλοντος!

Μεταφέροντας αυτή τη διάθεση στο θέμα που απασχολεί την περιοχή μας και συγκεκριμένα την μόλυνση του τοπικού περιβάλλοντος από τις υπέρ του δέοντος ρυπογόνες βιομηχανικές μονάδες, που σε πείσμα των κατοίκων αρνούνται να ακολουθήσουν περιβαλλοντική πολιτική, δεν αναμένουμε το διαφορετικό.

Τούτο γιατί ενώ η χώρα μας εναρμονίζεται νομικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχεδόν ποτέ δεν εφαρμόζονται οι νόμοι ή και αν εφαρμοστούν είναι τέτοια η ερμηνεία που εστιάζει στην οικονομική τιμωρία, αποσκοπεί δε στην ικανοποίηση και τον κατευνασμό επιφανειακών λαϊκών απαιτήσεων.

Στην περιοχή μας συμβαίνει όμως και ένα περίεργο, όχι βέβαια αδικαιολόγητα.
Σε μια τεράστια περιοχή από την αρχή του Ασωπού μέχρι τον Ωροπό ένας Δήμος και συγκεκριμένα ο Δήμος Οινοφύτων επωμίσθηκε το μεγαλύτερο βάρος αυτού του προβλήματος, ίσως και λόγω της ακαταλληλότητας του πόσιμου νερού.
Έτσι το πρόβλημα προσωποποιήθηκε στο αξίωμα Δήμαρχος.
Μα αυτός μαζί με τους Δημοτικούς συμβούλους παίρνει τις αποφάσεις!
Θα μπορούσε να είναι ο αντίλογος.

Αν και παρατηρήθηκαν ανησυχίες και προβληματισμοί στους μεγάλους δήμους του νομού μας και στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση που οδήγησαν στη δημιουργία φορέων και δεξαμενών σκέψης για το πρόβλημα, κανένας άλλος τοπικός άρχοντας δεν φαίνεται να σηκώνει το ίδιο βάρος με τον δήμαρχο Οινοφύτων.
Δεν υπάρχουν στους όμορους Δήμους, Σχηματαρίου, Τανάγρας, Ωροπού περιβαλλοντικά προβλήματα;
Υπάρχει κάποιο διαχωριστικό που διακόπτει τους αέριους ρύπους ή τα υπόγεια λήμματα να ταξιδεύουν εκτός ορίων του Δήμου;
Κανείς από τους εκεί άρχοντες δεν φαίνεται να εισπράττει τόσο έντονη κριτική, όσο ο Δήμαρχος Οινοφύτων.

Αν καταγράψουμε τις ενέργειες και τις προσπάθειες των δήμων, θα διαπιστώσουμε πως ο Δήμος Οινοφύτων έχει κάνει τις περισσότερες.
Παρόλα αυτά το πρόβλημα παραμένει.
Και θα παραμένει να είναι δακτυλοδεικτούμενος ο δήμαρχος Οινοφύτων, γιατί πίστεψε πως με τη βοήθεια των συνεργατών του θα επιτύγχανε σε ένα χρόνο, όσα δεν πέτυχαν οι προηγούμενοι σε τέσσερα.
Ας καταγράψουμε παρακάτω τι οδήγησε κατά τη γνώμη μας, στην πρόωρη αμφισβήτηση του προσώπου του Δημάρχου Οινοφύτων :
-Επιλογή συνεργατών όχι με γνώμονα την ικανότητα και την ποιότητα, αλλά με την ποσοτική συγκέντρωση ψήφων.
-Θεώρησε πως η ολοφάνερη απραξία των προηγούμενων δεν θα αποτελούσε τροχοπέδη στην εκπλήρωση του σκοπού και δεν θα αφυπνούσε δυνάμεις που βρίσκονταν σε μόνιμη αδράνεια.
-Εξαναγκάστηκε σε ανακοινώσεις για τους χρόνους κατασκευής έργων που δεν ήταν εφικτοί και σε προτροπές προς τους κατοίκους, επί παραδείγματι επισκέψεως στο ποτάμι, που μόνο θυμηδία προκάλεσαν.
-Δεν ενέπνευσε φιλοσοφία ηγέτη ικανού να πείσει.
-Η απαίτηση για ταχύτατη ικανοποίηση προεκλογικών υποσχέσεων(ρουσφέτι) των συμβούλων του από τους δημότες ήταν ιδιαίτερα πιεστική. Αυτό γιατί πλέον ο κόσμος έχει κουραστεί να περιμένει. Έχει αυξηθεί η ανεργία της περιοχής, ιδιαίτερα στις πρώτες παραγωγικές ηλικίες και στις ηλικίες που πλησιάζουν προς συνταξιοδότηση.
-Διασπάστηκε από την βασική του προεκλογική ομάδα για τον τρόπο διεκδίκησης καθαρού νερού, αλλά και για την τιμωρία των ήδη εμπλεκομένων σε ζητήματα βλαβών υγείας συνεπεία της ποιότητας του πόσιμου νερού.
-Η στενή σχέση με τον Επίσκοπο Θηβών και Λεβαδείας, ενώ στην αρχή έδειξε να βοηθάει, ουσιαστικά αποδυνάμωσε το κύρος του, καθώς υπήρξε έντονη η αίσθηση πως δρούσε ως εντολοδόχος εκτελεστικός διοικητής.
-Σε μικρότερο βαθμό το ‘βόλεμα’ συγγενικών προσώπων και η χρήση δημοτικού αυτοκινήτου για περιστάσεις που δεν έχουν σχέση με τον Δήμο συνέβαλαν με τον τρόπο τους στην πτώση της δημοτικότητας του ανδρός, όχι επειδή έγιναν, αλλά επειδή είχαν στηλιτευτεί από τον ίδιο.

Όλα τα παραπάνω τα αναφέραμε όχι για τα ‘χώσουμε’ στο Δήμαρχο, όπως θα έλεγαν σε άπταιστα Ελληνικά τα παιδιά μας, αλλά για να γίνει εμφανής η δαιδαλώδης δημόσια διοίκηση στην οποία μπορεί να βρεθεί εντός σκηνής και παρασκηνιακά, όποιος θελήσει να ασχοληθεί με τα κοινά.

Η μικρή εκχώρηση δικαιωμάτων στους ΟΤΑ από τη κεντρική εξουσία στερεί τη λήψη άμεσων αποφάσεων και δημιουργεί μεγάλη ψυχολογική πίεση στον Δήμαρχο, καθώς είναι το ενδιάμεσο πρόσωπο που καλείται να απορροφήσει και να φέρει σε πέρας τις αποφάσεις των πιο πάνω ιεραρχικά διοικήσεων και των απαιτήσεων των δημοτών.

Το πρόσφατο πρόβλημα της διαχείρισης μιας εξαιρετικά επικίνδυνης κατάστασης(πόσιμο νερό) για σημαντικό κομμάτι πληθυσμού του δήμου τον βρήκε στην ανάληψη της διοίκησης του Δήμου και τον έφερε αντιμέτωπο με γραφειοκρατία που ούτε ο ίδιος είχε φανταστεί ποτέ στον προηγούμενο εργασιακό του χώρο. Φυσικά δεν υποχρεώνει κανείς κανένας να αναλάβει ευθύνες.
Ανέδειξε δε ένα μεγάλο πρόβλημα.
Την πλήρη άγνοια των τοπικών φορέων στη γνώση της διαχείρισης κρίσεων, όπως φυσικές καταστροφές, γιατί περί αυτού πρόκειται.
Ταυτόχρονα διαφάνηκε και η προσπάθεια ανώτερων διοικήσεων όπως Νομαρχία, Περιφέρεια, Υπουργεία στην μετάθεση δικών τους ευθυνών στον ΟΤΑ Οινοφύτων με αποστολή εγγράφων που αντί να αμβλύνουν το πρόβλημα, δημιούργησαν περισσότερη σύγχυση τόσο στη Δημαρχιακή Αρχή, όσο και στους Δημότες.

Στο άρθρο 24 του Κώδικα ∆ήµων και Κοινοτήτων αναφέρονται αναλυτικά οι
αρμοδιότητες της Α΄βάθµιας Αυτοδιοίκησης και συγκεκριμένα:
Η διοίκηση όλων των τοπικών υποθέσεων ανήκει στην αρμοδιότητα των ∆ήµων και των Κοινοτήτων, κύρια µέριµνα των οποίων αποτελεί η προαγωγή των κοινωνικών και οικονομικών συμφερόντων, καθώς και των πολιτιστικών και πνευματικών ενδιαφερόντων των κατοίκων της. ………Ο έλεγχος της τήρησης των διατάξεων που αφορούν την καθαριότητα, την κυκλοφορία και στάθµευση των οχηµάτων, την οικοδόµηση, την ύδρευση, την άρδευση, την αποχέτευση, την ηχορύπανση, τη ρύπανση των θαλασσών από πηγές ξηράς, την προστασία των επίγειων και υπόγειων υδάτινων αποθεμάτων και την προστασία του περιβάλλοντος…..η ίδρυση και λειτουργία δηµοτικών ή κοινοτικών εργαστηρίων και ο έλεγχος των υγρών, στερεών και αέριων αποβλήτων, της ρύπανσης των υδάτων και της θάλασσας



Ναι αναγνωρίζουμε λάθη στους χειρισμούς του Δημάρχου Οινοφύτων.
Τα ερωτήματα όμως παραμένουν και απασχολούν:

Είναι το πρόβλημα της μόλυνσης του Ασωπού τοπική υπόθεση;
Γιατί μόνο αυτός στο στόχαστρο;
Ποια η θέση και η στάση των έτερων αρχόντων;
Δεν είναι ένας από εμάς;
Δεν είμαστε εμείς, οι επί του καναπέ καθήμενοι, όπως σωστά παρατήρησε ο πατήρ Ιωάννης Οικονομίδης, μέρος του προβλήματος;
Αν όλοι εμείς πραγματικά θέλαμε, ο Δήμαρχος δεν θα μπορούσε να πράξει διαφορετικά, παρά να ακολουθήσει την λαϊκή απαίτηση.

Τις πταίει άραγε;

Η συγκέντρωση στα Οινόφυτα

• Σε τι βοήθησε τελικά αυτή η συγκέντρωση των 500 ατόμων;

• Πως νοιώθει ένας δήμαρχος να συμμετέχει ως πολίτης σε μια τέτοια μάζωξη, τη στιγμή που και ο ίδιος φαντάζει κατηγορούμενος στα μάτια των περισσοτέρων διαδηλωτών;

Το παράδειγμα του βόρειου Finistère Γαλλία

Οι κάτοικοι κάθε περιοχής έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν δραστικά στη λήψη αποφάσεων με παρεμβάσεις που φθάνουν στην Ευρωπαική Ένωση και τους δικαιώνουν.

Αναφορά 0045/2005, του Roger Abiven, γαλλικής ιθαγένειας, εξ ονόματος της ένωσης
«Agir pour l’Environnement et le Développement durable» (Δράση για το περιβάλλον
και την αειφόρο ανάπτυξη), σχετικά με την προστασία των υδάτων στο βόρειο Finistère

Ο αναφέρων επισημαίνει ότι ο ποταμός Elorn προμηθεύει με νερό περίπου 400 000
κατοίκους του βόρειου Finistère. Το νερό, πριν διανεμηθεί στους καταναλωτές, υφίσταται
επεξεργασία σε εργοστάσιο στο Pont-ar-Bled. Πρόσφατα χορηγήθηκε άδεια εγκατάστασης
νέας μονάδας νανοδιήθησης στο εργοστάσιο. Ο αναφέρων αντιτίθεται σθεναρά στο εν λόγω
έργο, το οποίο θεωρεί δαπανηρό και αναποτελεσματικό. Ζητεί αντίθετα να τεθεί ως στόχος
προτεραιότητας η προστασία των μη επεξεργασμένων υδάτων, έχοντας ως σύνθημα
«πρόληψη και προστασία, όχι αντιμετώπιση και αποκατάσταση». Από την άλλη πλευρά,
φοβάται ότι υπάρχει κίνδυνος η εισαγωγή νέας διαδικασίας επεξεργασίας να οδηγήσει σε
χαλάρωση της προστασίας του ποταμού, ο οποίος έχει μολυνθεί σε μεγάλο βαθμό από
εντομοκτόνα και νιτρικά. Κατά τον αναφέροντα, η διαχείριση των υδάτων στην περιοχή δεν
συνάδει με τις αρχές που ορίζονται σε ευρωπαϊκές οδηγίες όπως οι 75/440/ΕΚ και
2000/60/ΕΚ.

Δείτε όλη την αναφορά και την απάντηση

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ Γιωργου Σουφλιά18/10/2007

Σας κάλεσα σήμερα εδώ για να σας ενημερώσω για τρία περιβαλλοντικά θέματα:

Για τη Λίμνη Κορώνεια και τους ελέγχους που έκανε το ΥΠΕΧΩΔΕ
Για περιβαλλοντικά θέματα στη Μήλο και τους ελέγχους που έκανε το ΥΠΕΧΩΔΕ
Για την τροπολογία που καταθέτω στη Βουλή, στο πλαίσιο της συζήτησης για την κύρωση της σύμβασης παραχώρησης της ΒΔ Οδού Πελοποννήσου, με την οποία τετραπλασιάζουμε το ανώτατο όριο των προστίμων που επιβάλλονται σε περιπτώσεις περιβαλλοντικών παραβάσεων. Τα πρόστιμα αυτά θα μπορούν πλέον να φτάσουν τα 2 εκατ. ευρώ από 500.000 ευρώ που είναι το ανώτατο όριο σήμερα.

Ας δούμε, όμως, τα θέματα αυτά αναλυτικά:

Λίμνη Κορώνεια

Από το Σεπτέμβριο, κατόπιν εντολής μου στους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, πραγματοποιούνται εντατικοί έλεγχοι σε δραστηριότητες που λειτουργούν στην περιοχή της Λίμνης Κορώνειας, και κυρίως σε σχέση με τη διαχείριση των υγρών αποβλήτων τους.

Μέχρι σήμερα έχουν ελεγχθεί 25 βιομηχανίες και τέσσερις Δήμοι της περιοχής. Από τα αποτελέσματα αυτών των ελέγχων έχουν προκύψει τα εξής:

Σε όλες τις βιομηχανίες που ελέγχθηκαν, εντοπίστηκαν παραβάσεις μη τήρησης των περιβαλλοντικών όρων για τη λειτουργία τους και κυρίως αυτών που αφορούν στην επεξεργασία, την παρακολούθηση και τη διάθεση των υγρών αποβλήτων.

Οι γεωτρήσεις που χρησιμοποιούνται για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις και τις δραστηριότητες στην περιοχή στην πλειονότητά τους δεν διαθέτουν τις απαιτούμενες άδειες.

Οι Δήμοι της περιοχής δεν διαθέτουν την απαιτούμενη υποδομή σε αποχετευτικά δίκτυα και εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων, με αποτέλεσμα σημαντικές ποσότητες ανεπεξέργαστων λυμάτων να καταλήγουν στα νερά της λίμνης. Σημειώνεται ότι ο βιολογικός καθαρισμός του Δήμου Λαγκαδά, ο οποίος έχει κατασκευαστεί από το 2001, ουδέποτε λειτούργησε λόγω της μη ολοκλήρωσης των έργων σύνδεσής του με το αποχετευτικό δίκτυο.

Θέλω να τονίσω ότι σε όλες τις περιπτώσεις όπου οριστικά διαπιστώνονται παραβάσεις:
- οι σχετικοί φάκελοι διαβιβάζονται στον αρμόδιο εισαγγελέα για ποινικές κυρώσεις
- θα καταλογισθούν υψηλά πρόστιμα
- Σε περιπτώσεις υποτροπής ή μη συμμόρφωσης προς τους περιβαλλοντικούς όρους θα υπάρχει διακοπή των εργασιών της επιχείρησης.

Οι έλεγχοι στις δραστηριότητες της περιοχής θα είναι συνεχείς και αλλεπάλληλοι και οι κυρώσεις αυστηρότατες.

Θέλω, επίσης, να σημειώσω ότι:
- Ολοκληρώσαμε το νομικό πλαίσιο προστασίας των Λιμνών Κορώνειας – Βόλβης
- Θεσμοθετήσαμε τους κανονισμούς λειτουργίας του Φορέα Διαχείρισης
- Ενισχύσαμε τον Φορέα με το ποσό των 2.180.000 ευρώ για την εκτέλεση 15 υποέργων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται πρόγραμμα παρακολούθησης περιβαλλοντικών παραμέτρων, ενέργειες επόπτευσης, φύλαξης, ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, εκπόνηση διαχειριστικού σχεδίου και μελετών βιωσιμότητας, διακίνησης επισκεπτών, χάραξης μονοπατιών και, προμήθειες εξοπλισμού
- Στελεχώσαμε κατόπιν διαγωνισμού τον Φορέα Διαχείρισης με 13 άτομα διάφορων ειδικοτήτων
- Επιπλέον, χρηματοδοτήσαμε τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Θεσσαλονίκης για εκτέλεση έργων συνολικού προϋπολογισμού 26.910.000 ευρώ. Τα έργα αυτά περιλαμβάνουν τη δημιουργία και διαμόρφωση υγροτόπου και βαθέων ενδιαιτημάτων, τη βελτίωση των υδραυλικών χαρακτηριστικών και της αμφίδρομης λειτουργίας ενωτικής τάφρου, έργα λιμνοδεξαμενών ωρίμανσης, παρακολούθηση διαχειριστικών παρεμβάσεων και δημιουργία Συστήματος Υποστήριξης Λήψης Αποφάσεων, διαχείριση καλαμώνων στο υγροτοπικό σύστημα της Κορώνειας και ενέργειες ενημέρωσης – ευαισθητοποίησης και ενίσχυσης του εθελοντισμού
- Παράλληλα, αποφασίσαμε να ενταχθούν στην 4η Προγραμματική Περίοδο (2007 – 2013) αναγκαία έργα εγκαταστάσεων επεξεργασίας αστικών λυμάτων (βιολογικοί καθαρισμοί) και δικτύων αποχέτευσης για τις περιοχές της λεκάνης Κορώνειας – Βόλβης.


Δραστηριότητες εταιρείας S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε. στην Μήλο

Από τις 31 Αυγούστου έως και τις 4 Σεπτεμβρίου, κλιμάκιο των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, κατόπιν εντολής μου, πραγματοποίησε περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις στις ακόλουθες δραστηριότητες της εταιρείας S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε. στη νήσο Μήλο:

Εγκαταστάσεις επεξεργασίας μπεντονίτη και περλίτη στη θέση «Βούδια»
Εγκατάσταση επεξεργασίας περλίτη και ορυχείο περλίτη στη θέση «Τσιγκράδο»
Εγκατάσταση επεξεργασίας μπεντονίτη στη θέση «Κάναβα»
Ορυχείο μπεντονίτη στη θέση «Αγγεριά – Άγ. Ανάργυροι»
Ορυχείο περλίτη στη θέση «Τράχηλας»

Από τους ελέγχους των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος διαπιστώθηκαν τρεις παραβάσεις και επέβαλα πρόστιμα συνολικού ύψους 392.000 ευρώ.
Παράλληλα οι φάκελοι διαβιβάστηκαν στον αρμόδιο Εισαγγελέα για ποινικές κυρώσεις και στις αδειοδοτούσες αρχές για τη λήψη επιπρόσθετων μέτρων με αναθεώρηση των περιβαλλοντικών όρων για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Αναλυτικά οι παραβάσεις που διαπιστώθηκαν και τα αντίστοιχα πρόστιμα είναι:

Εγκαταστάσεις επεξεργασίας μπεντονίτη και περλίτη στη θέση «Βούδια»

Παράβαση 1η:
Η σκόνη περλίτη που παράγεται στη μονάδα περλίτη από τα συστήματα ξηρής αποκονίωσης - σακκόφιλτρα αναμιγνύεται με θαλασσινό νερό και μαζί με τα απόβλητα από τις πλυντρίδες διατίθεται στη θάλασσα. Ο τρόπος αυτός διαχείρισης του στερεού αποβλήτου της μονάδας γινόταν κατά παράβαση της ΚΥΑ 50910/2727/2003 (ΦΕΚ 1909Β) «Μέτρα και όροι για τη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων. Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης».

Παράβαση 2η:
Η εταιρεία δεν διέθετε άδεια διάθεσης υγρών αποβλήτων για τα υγρά απόβλητα που παράγονται από τη μονάδα επεξεργασίας του μπεντονίτη, κατά παράβαση των προβλεπομένων στις διατάξεις της Υγειονομικής Διάταξης με Αριθ. Ε1β 221 της 22 Ιαν. «Περί διαθέσεως λυμάτων και βιομηχανικών αποβλήτων», ΦΕΚ 138/Β/1965, όπως ισχύει.

Το συνολικό πρόστιμο είναι 224.000 ευρώ , το οποίο επιμερίζεται ως εξής: 168.000 ευρώ για την πρώτη παράβαση και 56.000 για τη δεύτερη παράβαση

Εγκατάσταση επεξεργασίας περλίτη και ορυχείο περλίτη στη θέση «Τσιγκράδο»

Παράβαση:
Η σκόνη περλίτη που παράγεται στη μονάδα περλίτη από τα συστήματα ξηρής αποκονίωσης - σακκόφιλτρα αναμιγνύεται με θαλασσινό νερό και μαζί με τα απόβλητα από τις πλυντρίδες διατίθεται στη θάλασσα. Ο τρόπος αυτός διαχείρισης του στερεού αποβλήτου της μονάδας γινόταν κατά παράβαση των προβλεπομένων στην με Α.Π. 147729/2877/21.06.06 Κ.Υ.Απόφαση Έγκρισης περιβαλλοντικών όρων (περ. όροι δ1.2 και δ1.10) και των διατάξεων της ΚΥΑ 50910/2727/2003 (ΦΕΚ 1909Β) «Μέτρα και όροι για τη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων. Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης».

Για την ανωτέρω παράβαση το πρόστιμο είναι 168.000 ευρώ.

Για τις άλλες τρεις εγκαταστάσεις στις θέσεις «Κάναβα», «Αγγεριά – Άγ. Ανάργυροι» και «Τράχηλας» δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί οι διαδικασίες.

Τροπολογία για τα πρόστιμα σε περιπτώσεις περιβαλλοντικών παραβάσεων

Όπως γνωρίζετε, επίκειται η συζήτηση στη Βουλή του σχεδίου νόμου του ΥΠΕΧΩΔΕ που αφορά στην κύρωση της σύμβασης παραχώρησης για την ΒΔ Οδό Πελοποννήσου. Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο θα προστεθεί τροπολογία που προβλέπει τον τετραπλασιασμό του ανώτατου ορίου των προστίμων που επιβάλλονται σε περιπτώσεις περιβαλλοντικών παραβάσεων. Τα πρόστιμα αυτά θα μπορούν πλέον να φτάσουν τα 2 εκατ. ευρώ από 500.000 ευρώ που είναι το ανώτατο όριο σήμερα. Η αύξηση στο ανώτατο όριο προστίμων κρίνεται αναγκαία προκειμένου να ενισχυθεί κατά τρόπο ουσιαστικό και αποτελεσματικό η αποτρεπτική λειτουργία των διοικητικών κυρώσεων που προβλέπονται στο βασικό νόμο για την προστασία του περιβάλλοντος, με στόχο να αντιμετωπιστούν ακόμα πιο αποτελεσματικά τα προβλήματα που αναφύονται από την ένταση των πηγών ρύπανσης και επιβάρυνσης του περιβάλλοντος.
........................................................................
Τα παραπάνω αναγράφονται στον ιστότοπο του ΥΠΕΧΩΔΕ Δελτία Τύπου

--------------------------------------------------------------------------------
Στην Ελευθεροτυπία όμως διαβάζουμε το εξής ...άπαιχτο:
ΑΣΩΠΟΣ Εχουν εντοπιστεί συνολικά δέκα παράνομοι αγωγοί και τα πρώτα πρόστιμα θα επιβληθούν την επόμενη εβδομάδα. Ηδη, όπως διαβεβαίωσε, ο ποταμός έχει καθαρίσει.

Εμείς τι να πούμε όταν διά στόματος υπουργού και δη σοβαρού, εκσφενδονίζονται τέτοια λόγια;

"...ο ποταμός έχει καθαρίσει".
Αφού το λέει ο υπουργός, έτσι είναι;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Ένας φιλικός αγώνας. Αφορμή για μια συζήτηση.

Τη Κυριακή του Πανηγυριού, 8 Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκε στο γήπεδο του χωριού ΦΙΛΙΚΟΣ ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των Α.Ο. Αγίου Θωμά και Οινοφύτων. Παιδιά γύρω στα 18 σχεδόν όλα και δια ασήμαντον αφορμή άναψε η σπίθα για το «μπάχαλο». Κάποιος είπε κάτι σε κάποιον και τα ήθη επιβάλλουν αντρίκιο ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

Ερωτήματα εγείρονται πολλά.
-Δεν υπήρχε κανένας ώριμος και ψύχραιμος στο γήπεδο;
-Σκεφτόμαστε σοβαρά να συμμετάσχουμε το 2007 σε ερασιτεχνικό πρωτάθλημα με το να προωθήσουμε αυτού του είδους επίλυσης διαφορών;
-Ο προπονητής της ομάδας είναι σε θέση να αξιολογήσει τη σπουδαιότητα του γεγονότος και να επιβάλει ‘κυρώσεις’ , δεδομένου ότι ασκεί εφήβους;
-Η διοίκηση έχει τη διάθέση να βοηθήσει τα παιδιά του χωριού και να τους δώσει πραγματικό δείγμα διεξόδου στις ανάγκες τους ή μήπως προτιμά την παλαίφατη ‘Λαμογιά’;

Για σκεφτείτε, σε έναν ΦΙΛΙΚΟ αγώνα.

Έναν αγώνα με άλλη ομάδα του Δήμου μας.

Πρέπει να σκεφτούμε διαφορετικά την όλη ιδέα. Να διαλέξουμε τελικά. Να ακολουθήσουμε την δική μας παλιά τακτική ή ένα νέο μοντέλο, προσλαμβάνοντας ανθρώπους που θα διδάξουν ήθος και αξιοπρέπεια;

Ο Δήμος σίγουρα και δύναται και έχει τη διάθεση να βοηθήσει σε αυτό.
Γιατί δεν τον εκμεταλλευόμαστε;

Εθελοντισμός...Διττή Έννοια;

Πραγματοποιήθηκε στις 7/7/2007 εκπαίδευση και άσκηση διάσωσης στην περιοχή της σπηλιάς από την Ομάδα Αναρρίχησης και Ορειβασίας του χωριού. Οι βασικές αρχές έρευνας και διάσωσης παρουσιάστηκαν από την Ελληνική Ομάδα Διάσωσης Λειβαδιάς, η οποία δημιούργησε βάση ετοιμότητας στην περιοχή με δόκιμα μέλη.
-2 Ιουνίου τα δόκιμα μέλη συμμετείχαν, καλύπτοντας τον τομέα ασφαλείας, στο 54ο Rally Ακρόπολις, στην ειδική διαδρομή περιοχής Κλειδίου.
-25 Ιουνίου συμμετείχαν στην κατάσβεση φωτιάς στο Μοσχοπόδι Θήβας.
-27 Ιουνίου παρευρίσκονται για βοήθεια στη φωτιά των Δερβενοχωρίων, περιοχή Στεφάνι.
-16 Ιουλίου συμμετέχουν στην κατάσβεση φωτιάς που ξεκίνησε από τον σκουπιδότοπο των Σκούρτων, περιοχή Αγίου Αθανασίου.
Από 18 Ιουνίου σε ολόκληρο τον Δήμο και σε συνεννόηση με την πυροσβεστική υπηρεσία, η ομάδα συμμετέχει στις περιπολίες πυρασφάλειας. Όλα τα μέλη είναι εθελοντές με σκοπό την πολιτική προστασία και ανήκουν στην Ελληνική Ομάδα Διάσωσης Λειβαδιάς.

Τα παραπάνω οργανώθηκαν από εθελοντές που ποτέ δεν θα ακούσουν μπράβο, αλλά ούτε και το περιμένουν.
------------------------------------------------------------------------------------------------


Φωτιές στον Ελικώνα
Φωτιές στη Πάρνηθα
Φωτιές στα Δερβενοχώρια
Φωτιές σε όλη την Ελλάδα

Τα παραπάνω οργανώθηκαν από εθελοντές που και μπράβο θα ακούσουν, και αμοιβή θα πάρουν για τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσέφεραν στους αφεντάδες τους.


----->Τι να κάνουμε;

Ο Εθελοντισμός έχει διττή έννοια…

...........και είναι ανθρώπων έργο.

Για ποιον πολιτισμό και ποια ευημερία μιλάμε;

α400.000 φορές περισσότερο χρώμιο στο ποτάμι
Δεν είναι ότι οι αρμόδιες αρχές δεν γνώριζαν το πρόβλημα. Από το 1995 έως το 2000 γίνονταν μετρήσεις στα νερά του Ασωπού στο πλαίσιο ενός ευρωπαϊκού προγράμματος για τα επιφανειακά νερά. Τα αποτελέσματα όμως δεν ανακοινώθηκαν ποτέ στους Ευρωπαίους. Κανείς δεν είχε τολμήσει να δείξει επίπεδα χρωμίου 4.000 ppm ανά λίτρο με όριο το 0,01 ppm. Το μεγαλύτερο ποσοστό της τοξικής ουσίας κατέληγε στον υδροφόρο ορίζοντα. Ο Ασωπός στο «καθαρό» του σημείο κατεβάζει 100 κυβικά μέτρα νερό την ώρα. Στο σημείο όπου βρίσκονται οι περισσότερες βιομηχανίες ο όγκος νερού φθάνει τα 1.800 κ.μ./ώρα εξαιτίας της προσθήκης των αποβλήτων. Στη θάλασσα όμως (Χαλκούτσι, Ωρωπός) εκβάλλονται μόλις 500 κ.μ. Τα υπόλοιπα έχουν καταλήξει στα υπόγεια ύδατα, λόγω της ιδιαιτερότητας του εδάφους.
Την ίδια ώρα, οι βιομηχανίες συνεχίζουν ανενόχλητες το έργο τους. Η απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θήβας δεν είχε κανένα πρακτικό αντίκρισμα. Αφενός μεν διότι με τις «ελαφρές» αυτές ποινές... συμφέρει να ρυπαίνουν και αφετέρου διότι η απόφαση αφορά «στιγμιαίο» και όχι «συνεχές» έγκλημα. Οι έξι βιομήχανοι κρίθηκαν ένοχοι επειδή τη στιγμή που ελέγχθησαν, τα απόβλητά τους δεν ήταν «καθαρά».
Πηχτό μαύρο υγρό
Κι ας «βγάζουν» μάτι οι παρανομίες σε όποιον κάνει μια απλή βόλτα κατά μήκος του Ασωπού. Μόνο εμείς είδαμε την «μπούκα» (σωλήνα) μιας βιομηχανίας να βγάζει ένα πηχτό μαύρο υγρό και μια άλλη να χύνει στο ποτάμι έναν μοβ πολτό που έζεχνε. Οχι ότι οι υπόλοιπες έβγαζαν καθαρό νερό – απλώς ήταν επιμελώς κρυμμένες σε αθέατα σημεία. Αλλωστε, η εικόνα του ποταμού μιλάει από μόνη της. Αναλόγως με τη βιομηχανία που βρίσκεται κοντά, το χρώμα του νερού αλλάζει – σε σημεία μάλιστα σχεδόν κοχλάζει.
Αυτό όμως που για τον απλό πολίτη είναι αυταπόδεικτο, για τους αρμοδίους είναι μόνο μια εικασία. «Φέρτε μας αποδείξεις», είναι η μόνιμη επωδός τους στις καταγγελίες των κατοίκων. «Εμείς πρέπει να κάνουμε αναλύσεις, εμείς να κυνηγούμε τις μπούκες ανάμεσα στα καλάμια, εμείς να τα βάζουμε με τα μεγαθήρια και τους δικηγόρους τους», λένε στην «Κ». Σύμφωνα με μαρτυρίες, ακόμα και όταν μέλη των λεγόμενων «ράμπο του περιβάλλοντος» (Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος) έφθασαν στα Οινόφυτα για να ελέγξουν την κατάσταση, αρνήθηκαν να προσεγγίσουν δύσβατα σημεία της κοίτης του Ασωπού για να διαπιστώσουν τη ρύπανση. «Πού να πάμε με τα τακούνια... Αλλη φορά», είπαν.
Αχρηστοι βιολογικοί καθαρισμοί
Το εξασθενές χρώμιο που ανιχνεύεται στα νερά προέρχεται κυρίως από τα απόβλητα των βιομηχανιών που κάνουν επεξεργασία μετάλλων (βαφεία, φινιριστήρια, γαλβανιστήρια – είναι γνωστό ότι στις όχθες του Ασωπού αναπτύσσεται όλη η μεταλλοβιομηχανία της Ελλάδας). Οπως εξηγεί στην «Κ» ο χημικός μηχανικός και πρόεδρος του Ινστιτούτου Τοπικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος κ. Θανάσης Παντελόγλου, επειδή κατά την επεξεργασία του το αλουμίνιο οξειδώνεται, χρειάζεται «χρωμάτωση». Του κάνουν λοιπόν μια σειρά από «μπάνια» σε χρωμικό οξύ (εξασθενές χρώμιο). Μεταξύ των «μπάνιων», ωστόσο, το αλουμίνιο ξεπλένεται.
Το νερό που χρησιμοποιείται για τα ξεπλύματα, μαζί με το χρώμιο, καταλήγει βέβαια στα απόβλητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο οι βιομηχανίες των οποίων οι 13 υπεύθυνοι κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου πριν από λίγες ημέρες –οι περισσότερες εκ των οποίων χρησιμοποιούν την παραπάνω διαδικασία– καταναλώνουν συνολικά 7.500 κυβικά μέτρα νερού την ημέρα. (Ο βιολογικός καθαρισμός που τροφοδοτεί τους οικισμούς Οινοφύτων και Σχηματαρίου παράγει 2.500 κυβικά μέτρα την ημέρα.)
Η «χρωμάτωση» καταρρίπτει αυτόματα και τον ισχυρισμό των κατηγορουμένων ότι λειτουργούν τους βιολογικούς τους καθαρισμούς. «Αν τα νερά από αυτά τα “ξεπλύματα” τα ρίξεις μαζί με τα άλλα απόβλητα, ουσιαστικά ακυρώνεις τη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού, γιατί είναι τόσο τοξικά που σκοτώνουν τους μικροοργανισμούς που χρησιμοποιεί ο βιολογικός για τον καθαρισμό του νερού», λέει ο κ. Παντελόγλου. «Ακόμα δηλαδή και οι ελάχιστοι που τους λειτουργούν, δεν έχει καμία απολύτως σημασία». Σύμφωνα με τον ίδιο, τα τοξικά απόβλητα είναι απαραίτητο να υποβάλλονται σε προεπεξεργασία πριν πάνε στον βιολογικό καθαρισμό. «Η διαδικασία της προεπεξεργασίας έχει ως εξής: προσθήκη θειικού οξέος και έπειτα μεταθειώδους νατρίου προκειμένου να μετατραπεί το εξασθενές χρώμιο σε τρισθενές χρώμιο. Μετά ρίχνεις σβησμένο ασβέστη που το μετατρέπει σε υδροξείδιο του χρωμίου. Μετά το στέλνεις στον βιολογικό. Η διαδικασία αυτή κοστίζει 1,5 δολάριο το κυβικό μέτρο. Ε, για 1,5 δολάριο σκοτώνουν τον κόσμο».--------------------

Νερό - δηλητήριο από τον Ασωπό
Στα Οινόφυτα οι θάνατοι από καρκίνο από το 6% εκτοξεύθηκαν στο 32%
Εδώ και τρεις δεκαετίες οι κάτοικοι των Οινοφύτων πίνουν νερό με χρώμιο,γιατί αυτό τρέχει από τις βρύσες τους. Το αποτέλεσμα είναι οι θάνατοι από καρκίνο να έχουν εκτοξευθεί από 6% σε 32% επί του συνόλου τεθνεώτων μέσα σε 18 χρόνια. Ολοι γνωρίζουν τον ένοχο, αλλά ο νόμος της σιωπής στην περιοχή είναι πανίσχυρος. Ετσι, οι εκατοντάδες βιομηχανίες της ευρύτερης περιοχής συνεχίζουν ανενόχλητες να απορρίπτουν ανεπεξέργαστα τα απόβλητά τους στον Ασωπό ποταμό, κυριολεκτικά δηλητηριάζοντας τον υδροφόρο ορίζοντα. Ελάχιστοι έλεγχοι διεξάγονται, ακόμα λιγότερα πρόστιμα επιβάλλονται - είναι νωπές οι εντυπώσεις από τις χαμηλές ποινές στην πρόσφατη «δίκη του Ασωπού». Η «Κ» βρέθηκε στα Οινόφυτα, μάρτυρας σε ένα έγκλημα που αφορά την υγεία όλων μας. Το ίδιο μολυσμένο νερό άλλωστε χρησιμοποιούν οι βιομηχανίες τροφίμων που βρίσκονται εκεί για να παράξουν τα προϊόντα τους - τα ίδια προϊόντα που φθάνουν και στο δικό μας τραπέζι.
----------------------
Θανατηφόρα τα νερά του Ασωπού
Τετραπλασιάστηκαν τα θύματα από καρκίνο στα Οινόφυτα εξ αιτίας της μόλυνσης με τα βαρέα τοξικά των βιομηχανιών. Της Λινας Γιανναρου
«Μην το ψάχνεις, oμερτά. Εδώ κλείνουν στόματα, δεν είναι παίξε-γέλασε». Πράγματι, ο κώδικας σιωπής στα Οινόφυτα είναι τόσο ισχυρός που έχει καταφέρει να καλύψει ένα άνευ προηγουμένου σκάνδαλο, που αφορά στην επιβάρυνση του οικοσυστήματος και της υγείας των κατοίκων της περιοχής από την εδώ και 30 χρόνια απόρριψη ανεπεξέργαστων βιομηχανικών αποβλήτων στον πολύπαθο Ασωπό ποταμό. Λίγες ημέρες μετά την απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θήβας να επιβάλει σε έξι υπευθύνους βιομηχανιών που βρέθηκαν ένοχοι για «σοβαρή επιβάρυνση του περιβάλλοντος» την ποινή των... 3-5.000 ευρώ (απόφαση που σχολιάστηκε με απορία και πικρία από όλους τους ευαισθητοποιημένους και παθόντες κατοίκους των περιοχών του Ασωπού), η «Κ» βρέθηκε στην «πίσω αυλή» των εργοστασίων των Οινοφύτων και διαπίστωσε ότι το έγκλημα συνεχίζεται...
Στην πάλαι ποτέ εύφορη πεδιάδα των Οινοφύτων σήμερα καλλιεργείται κατά 90% με... καρότο. Είναι το μόνο που μπορεί να «αντέξει» τη χημική επιβάρυνση του εδάφους και του νερού. Αντίστοιχα, ενώ ο ποταμός Ασωπός, στο τμήμα πριν από τη βιομηχανική περιοχή φιλοξενεί στις όχθες του οργιώδη βλάστηση και σημαντική πανίδα, αυτή σταδιακά εξαφανίζεται στα Οινόφυτα. Το μόνο που επιζεί είναι οι καλαμιώνες, αρκετά ανθεκτικοί στη ρύπανση από τα απόβλητα.
Κανείς όμως δεν φαίνεται να παρατηρεί τη συνολική εικόνα. Αναμενόμενο. Στα Οινόφυτα βρίσκονται εγκατεστημένες οι μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας (1.080 είναι εγγεγραμμένες στα μητρώα της Πυροσβεστικής), έχοντας βρει πρόσφορο έδαφος λόγω της απουσίας χωροταξικού σχεδιασμού (η μεγαλύτερη βιομηχανική περιοχή δεν είναι χαρακτηρισμένη «βιομηχανική ζώνη»). Εξαιτίας του «διάτρητου» θεσμικού πλαισίου και, κυρίως, επειδή οι αρμόδιες αρχές κάνουν τα στραβά μάτια, έως σήμερα, η συντριπτική πλειονότητα των μονάδων απορρίπτουν ανεπεξέργαστα τα απόβλητά τους στον Ασωπό ποταμό επιβαρύνοντας τον υδροφόρο ορίζοντα, δηλαδή το νερό από το οποίο υδρεύεται ο Δήμος Οινοφύτων.
Νιτρικά και χρώμιο
Ωστόσο, ενώ πρόκειται για -έστω και άτυπη- βιομηχανική περιοχή, το νερό που αντλείται από τα αντλιοστάσια του Δήμου (βρίσκονται στις όχθες του Ασωπού) προκειμένου να διοχετευθεί στο δίκτυο ύδρευσης των Οινοφύτων, δεν υποβάλλεται σε έλεγχο για βαρέα μέταλλα, παρά μόνο σε μικροβιολογικό έλεγχο. Μόνο μετά την επιμονή ιδιωτών, απλών κατοίκων των Οινοφύτων, έγινε ο πρώτος έγκυρος χημικός έλεγχος του πόσιμου νερού της περιοχής, που αποκάλυψε το μέγεθος της ρύπανσης. Ηταν το 2004. Εκτοτε, οι μετρήσεις επαναλαμβάνονται σε ετήσια βάση με ευθύνη του Δήμου και εμφανίζουν τα ίδια -άκρως ανησυχητικά- αποτελέσματα: το νερό που πίνουν οι περίπου 30.000 μόνιμοι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής των Οινοφύτων (οι οποίοι ξεπερνούν τους 100.000 το καλοκαίρι) και το νερό που χρησιμοποιούν οι βιομηχανίες τροφίμων για την παραγωγή των προϊόντων τους είναι επιβαρυμένο, μεταξύ άλλων, με νιτρικά και εξασθενές χρώμιο πάνω από τα όρια ασφαλείας. Οπως αναφέρει το έγγραφο του Γενικού Χημείου του Κράτους που συνοδεύει τις τελευταίες χημικές και μικροβιολογικές εξετάσεις δειγμάτων νερού από τα Οινόφυτα (Απρίλιος 2007), «οι υδρευτικές γεωτρήσεις των Οινοφύτων (αντλιοστάσια 2 και 3) εμφανίζουν ιδιαίτερα υψηλές συγκεντρώσεις νιτρικών ιόντων και χρωμίου».
Σημειώνεται ότι το εξασθενές χρώμιο είναι τοξικό, ανήκει στις καρκινογόνες ουσίες και -το κυριότερο- είναι βιοσυσσωρεύσιμο. Δεν αποβάλλεται δηλαδή από τον οργανισμό -αντίθετα η κάθε «δόση» προστίθεται στην προηγούμενη. Επί της ουσίας, δεν υπάρχει όριο «ασφαλείας».
Εως σήμερα, ωστόσο, δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο για την προστασία των πολιτών, ενώ ελάχιστοι είναι οι έλεγχοι που πραγματοποιούνται και ακόμα λιγότερα τα πρόστιμα που επιβάλλονται στις ρυπαίνουσες βιομηχανίες - άλλωστε κι αυτά σπάνια καταβάλλονται. Το κράτος εν κράτει των Οινοφύτων περιφρουρεί πολύ αποτελεσματικά το «δικαίωμα» στη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής. Η επεξεργασία των αποβλήτων κοστίζει. Ακόμα και η λειτουργία των βιολογικών καθαρισμών για τους οποίους οι επιχειρήσεις έχουν επιδοτηθεί σημαίνει χρήματα.
«Μα εγώ τους θάβω...»
Το έγκλημα ωστόσο είναι οφθαλμοφανές. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, οι βιομήχανοι είναι υποχρεωμένοι να επεξεργάζονται τα λύματά τους πριν τα απορρίψουν οπουδήποτε. Μεταξύ των προϋποθέσεων είναι όταν τα απόβλητα «φεύγουν» από τη μονάδα να είναι άχρωμα. Οπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που παρουσιάζει η «Κ», δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός ή εξοπλισμένος με τελευταίας τεχνολογίας όργανα για να διαπιστώσει ότι -τουλάχιστον- αυτό δεν τηρείται.
Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την υγεία των κατοίκων των Οινοφύτων που, επί δεκαετίες, πίνουν, μαγειρεύουν, ποτίζουν τις καλλιέργειές τους με αυτό το νερό; Κανείς επίσιμος φορέας δεν έχει ασχοληθεί να το διερευνήσει. Τα αποτελέσματα ωστόσο της προσωπικής έρευνας ενός ιδιώτη, του πατέρα Γιάννη Οικονομίδη, του νέου και δραστήριου κληρικού της περιοχής, προκαλούν σοκ. Με αφετηρία τα αρχεία ταφής των Οινοφύτων, αναζήτησε τα πιστοποιητικά θανάτου και βρήκε ότι στα Οινόφυτα ο καρκίνος ως αιτία θανάτου εκτοξεύθηκε από 6% το 1989 στο 32% σήμερα. Βρήκε μάλιστα ότι οι περισσότεροι καρκίνοι που σκότωναν τον πληθυσμό έχουν άμεση σχέση με την πρόσληψη τοξικών ουσιών: ουροδόχος κύστη, νεφρά, θυρεοειδής. Φυσικά, έχει ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές - ήτοι τη Νομαρχία Βοιωτίας. Κάθε εβδομάδα, εξάλλου, καταθέτει στη νομαρχία και μία επώνυμη καταγγελία σχετική με την απόρριψη αποβλήτων στον Ασωπό. Πάντα αναφέρει συγκεκριμένο τόπο και χρόνο της παρανομίας. Οχι μόνο δεν έχει έρθει ποτέ κάποιος να τις ελέγξει, αλλά οι καταγγελίες του δεν πρωτοκολλούνται καν. «Και τι σας νοιάζει εσάς;» ήταν η απάντηση μιας υπαλλήλου μετά τις συνεχείς οχλήσεις του. «Μα, εγώ τους θάβω!», απάντησε...

Αναδημοσίευση από Καθημερινή της Κυριακής

---------------------------------------------------------------------------
Εμείς τι να πούμε παραπάνω;
Καλό παράδεισο λοιπόν.